یکی از سوالاتی که خیلی از شماها میپرسید ، بویژه خانمها مسئله امنیت هست.

خیالتون رو راحت کنم و در یک کلام بگم که اینجا ما کمتر مشکل امنیتی داریم (البته نه اینکه اینجا مدینه فاضله باشه، طبیعتا روابط دختر و پسر و مسائل امنیتی در همه دنیا هست ، اما اینجا نسبت به ایران عزیزمون خیلی کم است )و متاسفانه باید بگم که اگر یک روزی هم اومدین اینجا و مشکل امنیتی براتون پیش اومد از جانب ایرانیها میتونه پیش بیاد ، و کمتر مشکلی از ناحیه هندی ها ما رو تهدید نمیکنه.

خوب طبیعتا امنیت دارای چند بعد داره ، ولی ما امنیت جانی ، ناموسی ، شخصیتی و تحصیلی و در برخی حالتها هم مالی مد نظرمون هست ، میتونم به جرات بگم ، امنیت حیدرآباد به مراتب بهتر از خیلی جاها و حتی متاسفانه باید بگم خیلی از شهرهای کشور عزیزمون هست. سرعتهای زیاد در رانندگی ،آمار تصادفات شهری و بین شهری ، بی امنیهای ناموسی ، مشکلات اخلاقی ، دعواها و کتک کاریهای مردم به خاطر مسائل عصبی که اونها رو احاطه کرده و .... همه مشکلاتی هستند که در ایران دیده میشن و من اینجا چیزی از این چیزها ندیدم توی این ۲ سال.من تا الان ندیدم که یک هندی ، چهارتا پسر رو یا چهار تا دختر رو توی ماشینش سوار کنه ، صدای ضبط رو زیاد کنه و توی خیابونها گاز بده در حالیکه این عادت بچه پولدارهای ایرانیه است ، البته حق دارن ، جایی هم نیست که بتونند اون انرژی جوانی شون رو تخلیه کنند ، مجبورن خیابون ها رو به صحنه رالی تبدیل کنند ، اینجا هر کسی که خیلی اکتیو باشه ، و انرژی زیاد داشته باشه ، میره و در پارتی های مختلف شرکت میکنه ، تقریبا میشه گفت هفته ای ۱۰۰ تا پارتی در نقاط مختلف حیدرآباد دیده میشه.

با همه اینکه بهترین سیستمهای صوتی و تصویری ماشین اینجا در دسترس هست و توی ماشینهاشون نصب میکنن ، ولی من تا الان بیش از ۲ مورد ندیدم که صدای ضبطشون رو بتونم پشت چراغ خطر ، بشنوم.اونهم از اون مدل جواداش بودن ، و الا هندی های درست حسابی اصلا اهل این چیزها نیستند، شاید باورتون نشه که تا الان یک بار هم ندیدم ، اینو قسم میخورم ، یکبار هم ندیدم که حتی برای یک بار یک ماشین ، جلوی پای یک دختر هندی یا خارجی ترمز بزنه و قصد مزاحمت داشته باشه،حتی قسم میخورم ندیدم که حتی یک پسر یا مرد هندی ، سرش رو برگردونه و به صورت یک دختر حتی نگاه بکنه.وقتی میری توی فروشگاه هاشون و میخای خرید کنی ، من بارها دیدم که فروشنده ها سرشون رو میندازن پایین حرف میزنن ، و یا وقتی با شما صحبت میکنند یک لبخند صمیمی و بی قرض روی صورتشون هست و هر از چندگاهی یک نگاهی بصورت شما خواهند کرد ، حتی گاهی وقتها من با خانمم میرم توی یک فروشگاه ، اونها همش به من نگاه میکنند که من بگم چی میخایم و تا زمانیکه خانمم چیزی نگه ، اونها به سمت ایشون نمیرن که بپرسن چی میخای ، این رو به وضوح خواهید دید ، البته اینجا فروشگاه های خرید چندین طبقه زیادی داریم که ۲ ۳ نفر جلوی در میایستند و مشتری رو راهنمایی میکنن که برای خرید هر کالا در کدوم طبقه برن ، که این مورد معمولا توسط اشخاص مسن و یا خانمها انجام میشه.

باور کردن این سطح برخورد اجتماعی خیلی سخت است ، نه؟؟؟؟ ولی باور کنید که اینها به همین اندازه مثبت هستند و با همه اینکه همه جور توی این مملکت دین و آدم دیده میشه ، ولی تحت هیچ شرایط مسایل بی ناموسی واقعا نیست البته به نظر آقا سعید اینجا نمیتونه مدینه فاضله باشه ،و کاملا هم نظر آقا سعید درسته ، ما نسبت به شرایط حاضر در ایران اینجا شرابط بهتری داره. چند وقت پیش اینجا یک مرکز فساد بصورت کاملا مسکوت و ساکت باز شد ، که خانمهاش از شهر دیگری به اینجا اومده بودن ، در اولین مشتری ، هر دو تا خانم کشته شدن ، و اجازه داده نشد که خانه فساد در اینجا ایجاد بشه و پا بگیره( البته من خبر این رو از توی روزنامه خوندم).

ولی متاسفانه سال قبل که من ایران بودم ،و حتی قبل از اینکه من به اینجا بیام ، همیشه این مشکل رو داشتم که جرات نمیکردم با همسرم برم بیرون ، حتی زمانیکه کنار خانمم ایستاده بودم ، میدیدم که هر کسی که رد میشه ، داره یک نگاه  پر از شرارت میکنه و حتی وقتی که من خیره به اونها نگاه میکردم باز هم از رو نمیرفتند ،و این تنها مختص من و همسر من نیست ، خودتون میدونید . بارها دیدم که مردانی که به جرات میشه گفت بیش از ۵۰ سال سن دارن و موهاشون همه سفید هست ، جلوی پای یک دختر خانم حتی ۱۵ ۱۶ ساله ترمز میکنند و ...البته بلا تشبیه و بلا نسبت خوانندگان عزیز این وبلاگ که همگی دارای کمالات و امتیازات مثبت هستند.

واقعا چرا؟؟؟؟!!!!

مگر کشور ما اسلامی نیست؟؟؟!! پس کجا رفت اون اسلام و اون غیرت و اون .....!!!

والا اینجا من توی این جمعیت وحشتناک  ، هنوز ۱۰۰ تا دختر ندیدم که حتی از وسایل آرایشی ساده استفاده کرده باشن و فقط به طور ساده ، موهاشون رو میبافن و میندازن مثل دم اسب پشت سرشون ، تازه بعد از این همه پیشرفت ، دارن خرق عادت میکنند و با خانواده هاشون درگیر میشن و موهاشون رو باز میزارن ، و در بدترین شرایط موهاشون رو کمی کوتاه میکنند.آیا باورتون میشه؟؟؟؟فیلم های هندی رو نگاه نکنید ، اینها همش توی فیلم هست اگر اون نقاط بالاشهر بری ، توی اون فروشگاه های خیلی شیک و پیک ، میتونی اون خانواده های باکلاس اروپا رفته و آمریکا رفته رو ببینی که سر و وضعشون کاملا با هندی های دیگه فرق داره و این رو میشه ازماشین جاگوار ، مرسدس ، بی ام و یا .... متوجه شد.

از لحاظ اینکه شب دیر وقت بخوای بیای خونه ، تحت هیچ شرایط هیچ مشکلی تهدیدت نمیکنه ، من بارها ساعت ۱ زمانیکه از مراسم کنسولگری بر میگشتم ، دیدم که دخترخانمها با موتور میرن خونه و هیچ کس حتی نگاه بهشون نمیکنه الا خود ایرانیها.

از لحاظ سرعت رانندگی هم که قربونشون برم ، من رو پیر کردن ، طرف ۱۰۰ میلیون ماشین داشته باشه ، یک میلیون باشه ، بیش از ۵۰ کیلومتر توی خونشون نیست که رانندگی کنند ، البته اینقدر اینجا شلوغ هست که نمیشه بیش از این راند ولی زمانی هم که میشه کسی گاز نمیده ، دلم برای این مرسدس ها و بی ام و ها و شورولت ها ، تویوتا ها و .. میسوزه که هیچ وقت بیش از ۷۰ کیلومتر تجربه نمیکنند.پس نتیجه اینکه هیچ تهدید در رانندگی و امنیت ترددی خیلی کم است.

امنیت تحصیلی هم که سر جاش هست و کسی شما رو از دانشکده رفتن منع نمیکنه و تمامی دانشگاه های هند در کشورهای اروپایی و ... مورد تایید هستند، به جز اونهاییکه مورد تایید خود دولت هند نیستند، پس مشکل امنیت آموزشی هم ندارین.

در مورد جیب زنی و سرقت هم که قربونشون برم ؛ سرقت موبایل زیاد شده بود که اونهم اینقدر پلیس توی قسمت موبایل فروشی شهر هست که کسی جرات نمیکنه موبایل دست دوم بفروشه (موبایل سرقتی) مگر با ارایه کارتن ، شارژر و حتی فاکتور.

دیگه سرقت موبایل هم کم شده و دیگه من نشنیدم که همچین اتفاقی بیفته ، چون توی روزنامه خیلی درمورد تدابیر امنیتی در مورد فروش گوشی های سرقتی خوندم و مردم آگاه شدن و هواسشون جمع است.

من بارها شنیدم که بچه ها موتور رو گوشه خیابون برای ساعتهای متوالی گذاشتند و وقتی برگشتن ، دیدن که تازه کلید موتور هم روش است ، و کسی دست به موتور نزده ،جالب است نه؟؟؟!!!!

کمی به نظر عجیب میاد ولی باور کنید که واقعی است.

در مورد بیماریها هم ، شما هیچ تهدیدی نمیشید ، مگر در صورت عدم رعایت بهداشت توسط خودتون ، اگر از هر جایی غذا نخورید ، اگر هر جیزی نخرید ، اگر ... هیچ مشکلی براتون پیش نمیاد ، فقط یادتون باشه که تحت هیچ شرایط هیچ آبی از آبهای لوله کشی هند رو نخورید ، فقط آب معدنی اونهم مارکهای معروف.

در مورد تورم هم ، واقعا اینجا اینقدر تورم نداریم ، فقط کمی مشکل خونه داریم ، اونهم بخاطر تزریق بیش از اندازه پول به این کشور هست که همه مردم پولدار شدن و اجاره خونه های بالا رو میتونند بپردازن ، و بالتبع ما هم باید همین کار رو بکنیم ،البته در مقایسه با ایران که الان یک آپارتمان ۱۰۰ متری ۵۰۰ تومان اجارش است ، اینجا باز هم ارزون است.

تورم در وسایل مورد نیاز  برای زندگی هم خیلی نیست ، این دوسالی که من اینجا بودم ، شکر ۳۸۰ بود ، الان هم همونه ، حالا گاهی وقتها ۴۲۰ از یک فروشگاه خیلی باکلاس میخریم ، گاهی وقتها ۳۵۰ از یک مرکز پخش ، ولی همیشه همین بوده ، پارسال من انبه میخریدم کیلوی ۲۰ تا ۱۴ روپیه ، امسال هم همون هست و هیچ فرقی نمیکنه. قیمت موز از روزی که من پام رو توی هند گذاشتم همون ۱۸ روپیه و ۲۰ روپیه برای ۱۲ عدد بوده و امسال هم همین است و .....

فقط گوشت گوسفند ، گوساله و مرغ گرون شده ، ماهی ، میگو هم همون قیمت پارسال هست.

یادتون باشه ، اینجا یک مدل ماهی داریم،که این ماهی فقط یک استخوان ستون فقرات داره ، دیگه هیچ استخون دیگری نداره ، این ماهی کیلویی ۱۱۵۰ تومان هست و بسیار جالب.

پس لطفا نگران امنیت اینجا نباشید ، و اینقدر توی تماس های تلفنیتون از امنیت نپرسید .

دختر خانمها ، اینجا هیج پسر هندی مزاحم شما نخواهد شد ، و اگر کسی با شما صحبت میکنه ، فقط به خاطر این هست که خارجی ها براشون خیلی مهم هستند و میخان افتخار صحبت کردن با یک دختر خارجی رو در پرونده زندگیشون داشته باشند ، و فکر نمیکنم چیز دیگری در مخشون باشه .مگر هموطنان عزیزمون ، و برای همین هست که میگم پونا ، میسور و بنگلور محل درس خوندن نیست.

برای دختر خانمهای تنها ، هیچ خطری در اینجا وجود نداره . به شرطی که فقط مشغول درس خوندن و زندگی سالم باشید ،قطعا کسی که دایم توی دیسکو و نایت کلوب باشه ، دچار مشکلاتی خواهد شد ، ولی اوندسته از کسانی که به فکر درس خوندن هستند و برای درس خوندن دارن میان ، تحت هیچ شرایط نگران نباشند.

یک نکته بسیار مهم : این پست ، هیچگونه ضمانت نامه و گارانتی رو برای شما ایجاد نخواهد کرد ، تنها انعکاسی بود از آنچه که من و همسرم و تعدادی از بچه های گل ایرانی ، در اینجا دیده بودیم ، و این پست بیش از ۳ بار ویرایش شده ، تا خدای ناکرده مشکلی نداشته باشه که شما رو در آینده دچار مشکل کنه.زمانیکه وارد هند شدید ، سعی کنید با احتیاط کامل باشید ، مراقب مدارکتون ، بویژه پاسپورت باشید ، مدارک تحصیلی شما درحال حاضر زندگی شما هست و زندگی شما رو تشکیل میدن،پس در حفظ زندگیتون خیلی دقت کنید. دقت کنید که یک وقت اینطوری خیالتون جمع نشه ، یک دقعه بیاین اینجا ، توی فرودگاه کیف و ساکت رو رها کنید و به دلیل وجود امنیت برید دنبال کارتون ، احتیاط شرط عقل است ، این پست رو من فقط نوشتم که کمی نگرانی شما کم بشه ، نه اینکه خیلی بی خیال بشید و همه چیز رو رها کنید به دلیل اینکه اینجا امن است ، و این امنیت بهیچ وجه در بمبئی  و دهلی یافت نمیشه ، توی فرودگاه بمبئی،تعدادی سرباز هستند ، که مراقب سارقین داخل فرودگاه هستند ، به محض اینکه چرخ دستیتون رو رها کنید ، اون رو به داخل انبار توشه منتقل میکنند ، از ترس اینکه مبادا کسی اون رو سرقت کنه.

توی فرودگاه اینجا هم مراقب باشید ، اون کسانی که از پرواز های عربی میان و توی حیدرآباد می شینند ، خیلی مراقب باشید ، بویژه در حمل مدارک ، پاسپورت و وجه نقد ، چون شما در مرحله اول ، پول شهریه دانشگاه رو به همراه دارید ، خیلی مراقب باشید ، حدالامکان یک کیف کوچولو درست کنید و بندازین توی گردنتون ، پاسپورت و وجوده نقد رو در اون قرار بدین ، مقداری از پول نقد رو بزارید توی  جیبتون ، که برای هر مبلغ کوچکی ، اون کیف رو در نیارین.

این پست به کمک سعید آقا و امیر خان ویرایش شده که از اونها هم ممنونم به خاطر نظرهای مفیدشون.

 بامید موفقیت و آرامش بشتر شما

آرش