بنام خالق علم و دانش

رب اشرح لی صدری ، و یسرلی امری          واحلل عقده من لسانی ، یفقهوا قولی

سلام

لازم میدونم چند نکته رو به دوستان عزیز توضیح بدم که خواهش میکنم رعایت کنید.

۱- قبل از هر گونه تماس تلفنی و یا ایمیل مطالب وبلاگ رو کامل بخونید ، سعی شده که مطالبی که نوشتم تا حدامکان ، خسته کننده نباشه.

۲- برای تماس تلفنی در نظر داشته باشید که :

برای تسهیل در تماس شما ، بازه زمانی خاصی رو در نظر نگرفتم ولی اینجا ۲ ساعت از ایران جلوتر هستیم.ساعت ۱۲ شب شما ، میشه ساعت ۲ صبح ما که قاعدتا من خواب هستم ولی عادت ندارم که موبایلم رو خاموش کنم.لطفا از ۹ شب (ایران) به بعد و قبل از ۸ صبح ایران زنگ نزنید.

۳- آیدی مربوط به ایمیل Iran_to_india@yahoo.com هست ، فقط به این ایمیل بزنید .

۴- آیدی مربوط به چت Iran_to_india_chat هست و فقط برای مشاوره آنلاین هست اونهم در مواردی که خیلی خاص است.لطفا بعنوان ایمیل از یاهو مسنجر استفاده نکنید .دوصفحه توی یاهو آف میزارین من نمیتونم بخونم.ایمیل بزنید.

۵- در ارسال ایمیل دقت کنید ، بعد از دریافت اولین ایمیل بقیه ایمیل ها رو Reply کنید و New نکنید.در ادامه مطالب قبلی که من نوشتم و شما نوشتید بنویسید.

6- فکر نکنید که شما فقط تنها دانشجویی هستید که به من ایمیل میزنید و من باید همه اطلاعات شما رو حفظ کرده باشم. وقتی ایمیلهاتون با فاصله طولانی ارسال بشه من کاملا شما رو فراموش کردم (بعلت حجم زیاد ایمیلها) پس سعی کنید یک مختصر از خودتون بگید.

7- ایمیل فارسی تحت هیچ شرایط نزنید(استفاده از زبان شیوای فینگلیش ایرادی نداره) ،ایمیلهایی که فارسی بیاد و من نتونم بخونم ، جواب نمیدم.

8- اگه تمایل داشتید در ایمل اول عکس از خودتون ارسال کنید.

9- با توجه به حجم بالای ایمیلهایی که روزانه میاد ،شاید من فرصت خوندن شرح حال زندگی دوستان عزیزم رو نداشته باشم ، (بر خلاف اینکه دوست دارم بخونم) سعی کنید مختصر تر بنویسید و فقط نکات مهم رو اشاره کنید.

سوالهایی از قبیل چرا پونا بده ؟؟؟؟؟؟ قابل جواب دادن نیست چون توضیحاتش خیلی مفصل هست و برای همین توی وبلاگ در موردشون توضیحات کاملی دادم .

اگر مطالب وبلاگ رو بخونید جواب این سوالات رو دریافت میکنید.

10- لطفا در یک ایمیل 100 تا سوال نکنید ، سعی کنید برای دریافت بهتر پاسخهاتون ایمیلهاتون رو مختصر بزنید ، در هر ایمیل 3 تا 5 تا سوال کنید . تعداد ایمیلها مهم نیست ، اگر زیاد شد ایرادی نیست ولی یکباره 100 تا سوال نکنید ، خسته کننده میشه.و ممکن است که جواب خیلی هاش رو نگیرین.

11- در مورد کار سوال نکنید ، امکان کار کردن در اینجا نیست.و بر فرض اینکه باشه هم ، فرصت کار کردن نیست ، چون هر روز هفته کلاس دارین.

12- سعی کنید که سوالهاتون رو با ذکر شماره بنویسید و هر سوال رو در یک خط بنویسید تا من بتونم اونها رو به سرعت پیدا کنم و جوابشون رو ارسال کنم.

13- اسامی رشته هاتون رو هم بصورت فارسی بنویسید و هم به صورت انگلیسی ، با  ذکر گروه مربوطه مثلا

CRIMINOLOGY / جرم شناسی

Law Departmane / گروه حقوق

مقطع کارشناسی یا مقطع کارشناسی ارشد.

14 - مقطع مورد نظر برای ادامه تحصیل رو ذکر کنید و سعی کنید در نوشته هاتون از رنگ هم استفاده کنید.

15- از دعای خیر ما رو فراموش نکنید.

۱۶- در ضمن برای سهولت در دسترسی شما عزیزان به مطالب وبلاگ حاضر ، تمامی مطالب مهم و کلیدی در پنجره سمت راست تحت عنوان آرشیو مطالب گروه بندی شده است.

۱۷-در ضمن لطفاً توی نظر سنجی که در کادر سفید و قرمز ، سمت راست قرارداره شرکت کنید خیلی وقتتون رو نمیگیره فقط یک کلیک ، ممنونم از همه شما خوبان

آدرس ایمیل من : Iran_to_india@yahoo.com

آیدی چت در یاهو :Iran_to_india_chat

 از امروز (۲۵مرداد۸۶)فقط با آیدی مخصوص چت با شما گفتگو خواهم کرد.چنانچه قبلا از آیدی ایمیل من استفاده میکردین همین الان اون رو حذف کنید و این آیدی رو اضافه کنید.ممنون

شماره تلفن تماس در هند : ۰۱ ۴۳ ۴۳ ۸۹ ۹۹ ۰۰۹۱

دقت كنيد كه به سوالهايي كه در قالب نظر پرسيده ميشه پاسخ نميدم ، لطفا سوالهاتون رو ايميل كنيد.

بامید اینکه شما دوستان مطالب ۱۷ گانه فوق رو رعایت کنید ، تا من بتونم در زمان کمتری پاسخ کاملی برای همه ایمیلهای شما تهیه کنم و ارسال کنم.

بنام یاور متعال

با عرض سلام به همه دوستان
از آنجاییکه برای رسیدن به اینجا خیلی اذیت شدم میخوام یکم راهنماییتون کنم و در خدمتتون باشم.

تا شما مثل من اذیت نشید و بی جهت این همه پول هزینه نکنید من  قبل از اینکه بیام شروع به تحقیق کردم و با تمامی شرکت های مشهد و تهران تماس گرفتم و تمام سایتهای مرتبط را زیر و رو کردم تا بتونم بهترین رشته برای تحصیل را انتخاب کنم.
ولی متاسفانه هر چی بیشتر تحقیق میکردم اعصابمون بیشتر خورد میشد چون هر کسی یک چیزی میگفت . یکی میگفت بنگلور . یکی میگفت میسور . یکی میگفت پونا و... و هر شرکت یک رشته رو پیشنهاد میکرد و یا بعضی ها حتی یک کشور دیگر رو پیشنهاد میدادند .خلاصه به شدت سردر گم شدیم .                                                                                                                           چون هیچ اطلاعات درستی پیدا نکردم تصمیم گرفتم خودم به هندوستان برم و از نزدیک همه چیز رو بفهمم زبان انگلیسی خوبی نداشتم ولی یک چیزهایی میدونستم . 
در آخرین روز پذیرش دانشگاه عثمان  به حیدرآباد  رسیدم و بدون اتلاف وقت اقدام کردم و درخواست پذیرش از اون دانشگاه رو دادم .

این ماجرایی که براتون در دو یا سه خط نوشتم داستان بیش از 1 ماه بود و هزینه کردن بیش از دو میلیون تومان پول درصورت تمایل به مطالعه ادامه مطلب لینک ادامه مطلب رو کلیک کنید.

اشتغال در هند - کار کردن در هند - کارکردن در هند- کارکرددن ایرانی ها در هند-کار کردن ایرانی ها در هند-کار کردن دانشجویان در هند - کارکردن دانشجو در هند -کارکردن دانشجوی ایرانی در هند کار کردن هند

سلام

امیدوارم که حال همگی خوب باشه.ممنون از نظرهای خوبتون.

چند نکته رو میخواستم به شما بگم :

۱- من دیگه برای امسال هیچ پذیرشی رو نمی رسم که اقدام کنم و تمام پذیرش ها بسته شده.

۲- برای دانشجویان دکترا هم من تا ۲ ماه دیگه هیچ کاری نمی رسم انجام بدم.

۳- لطفا سعی کنید که کمی کمتر ایمیل بزنید ، چون الان هیچ زمانی نیست که بخواد بحرانی باشه ، مگر سوالهاتون خیلی بحرانی باشه.

۴- فقط دوره کوتاه مدت زبان انگلیسی رو میشه اقدام کرد.

۵- انشا الله تماسهای تلفنی هم باشه برای زمانیکه اومدم ایران، الان خیلی گرفتارم و بی انرژی.

۶- اون دسته از عزیزانی هم که از طریق شرکتهای ایران ، و یا افراد خصوصی دیگه از اینجا پذیرش گرفتن و دچار سردرگمی و نگرانی هستند ،سعی کنند که یک طوری راه حلی برای مشکلاتشون پیدا کنند ، و من رو در فشار قرار ندین ، چون اصلا نمیرسم حتی جواب تلفنها رو بدم.سعی کنید از همون افرادی که کارهای پذیرشتون رو کردن کمک بخواید ، چون این چند روزه بیش از ۲۰ نفر تماس گرفتن و در این مورد سوالاتی کردن ، حتی لیست وسایلی که باید بیارن رو از من سوال میکنند؟؟؟؟؟!!!!! ، و من واقعا نمیرسم که بخوام اینقدر پای تلفن صحبت کنم.اگر هم سوالات دیگه ای داشتید ، وبلاگ رو کامل بخونید ، جوابش رو حتما پیدا میکنید.

۶- بامید اینکه موفق باشید.

از خدا بخواید که به من کمی انرژی و صبر از نوع ایوب بده. چون واقعا داره صبرم تموم میشه ، و یک وقت دیدین تصمیمی گرفتم که از تصمیم کبری بد تر شد.

بامید اینکه خدا به من صبر ایوب رو هر چه زودتر عطا کنه.

آرش

سالروز میلاد با سعادت حضرت علی علیه السلام و روز پدر رو به همه پدران - همسران و مردان ایرانی در تمام نقاط جهان بویژه ایرانیان دانشجو در حیدرآباد تبریک میگم.

امیدوارم که سالهای خوبی رو در پیش رو داشته باشید که مملو از محبت - عشق و شادکامی باشه.

امشب من و همسرم مهمون چندتا از بزرگ مردان ایرانی مقیم "ایرانی کولونی ۲" در حیدراباد هستیم که من رو به شدت سورپریز کردن و به مناسبت روز پدر و روز ولادت میلاد حضرت علی ما رو به خانه پر مهر و محبتشون دعوت کردن و ما رو حسابی شرمنده و خوشحال کردن. واقعا خستگی این چندروز از تنم درآمد.

بعد از صرف شام که دست پخت آقا محمدامین شیرازی بود مورد لطف و محبت دوستان قرارگرفتیم و یک هدیه زیبا و ارزشمند هم دریافت کردم که از همینجا از همه این خوبان و نازنینان تشکر میکنم.

الان که دارم براتون این پست رو می نویسم توی خونه این عزیزان هستم و همینجا تصمیم گرفتم خوشحالی خودم رو با شما خوانندگان وبلاگ تقسیم کنم.

دانه های برنجی که آقا محمد پخته بود پر از عطر محبت و لطف و صمیمیت بود که هر دونه از این برنج رو که میخوردم آرامشی بی وصف بهم میداد که قابل وصف نبود،البته نمیتونم بگم که همه این محبت و صمیمیت اثر محبت های آقامحمد بود، بلکه بازتاب محبت ها و صمیمیت های تمام این ۷ نفری بود که در برگزاری این شب به یاد موندنی زحمت کشیدن.

 حالا از همه بچه ها درخواست کردم که به خوانندگان این وبلاگ پیامی رو بدن که این پیام ها به ترتیب قدمت حضور در حیدرآباد مرتب شده.هیچ پارتی بازی هم نشده و همه ویزاهاشون رو نشون میدن.

اولین نفر پسر بزرگم سعید است که اینطوری نوشته:

* منم ولادت مولای متقیان علی (ع) رو به همه و به خصوص دانشجویان ساکن حیدرآباد و به خصوص تر ساکنین عزیز و دوست داشتنی ایرانی کلونی ۱ و ۲ تبریک میگم. امشب راستش من و آرش یعنی پدر و پدربزرگ بچه های خوب ایرانی کلونی ۲ هر دو سورپرایز شدیم. عرض شود که داداشهای من یعنی ساکنین ایرانی کلونی ۱ الان ایران هستن و جاشون خیلی خیلی در این مجلس خالی بود. حقیقت امر اینه که اگه ما اینجا هستیم، اگه آرامش داریم، اگه خیالمون راحته و آروم نشستیم و داریم درس میخونینم و دغدغه ای نداریم بی تعارف همه رو مدیون دوست عزیز و بزرگوارمون آرش هستیم. اگه ما روز اولی که میایم اینجا خونه داریم یا هتلی خوب و مناسب پیدا میکنیم، اگه میتونیم راحت کارامونو انجام بدیم و هزینه های بی دلیل رو متحمل نشیم، اگه میتونیم بعد از کمتر از دو هفته زندگی مون رو کاملا جمع کنیم و بتونیم مهمونی بگیریم و اگر میتونیم با گذشت مدت کوتاهی از اقامتمون در این شهر خیلی چیزارو یاد بگیریم بتونیم واسه خودمون پدر بشیم همه و همه رو جدا مدیون محبتهای بی دریغ و تلاشهای دلسوزانه آرش عزیز هستیم. آرش عزیز پدر خوبم روزت مبارک. امشب در عین اینکه سعی میکردی شاد باشی و شادمون کنی اما میشد فهمید که یه چیزایی داره آزارت میده. میشد فهمید که چه حرفایی شنیدی و چه چیزایی رو داری تحمل میکنی.  فراموشش کن دوست خوبم مطمئن باش خدا خودش میدونه اگه بنده های گاهی غافلش نمیدون که تو چه کردی. بگذریم ... بعضی از ما هیچوقت نمیخوایم عوض بشیم... شاد و سربلند باشی.

میگم حالا که آرش فضا رو داده و سانسور هم تو کارش نیست از فرصت استفاده کنم و یه دوبیت هم شعر بذارم و تقدیمش کنم به همه دوستای گلم:

این مهم نیست که ما کم باشیم                                           این مهم است که با هم باشیم

اگر عالم همه گرگند بیا                                                       من و تو لااقل آدم باشیم

* منم تولد حضرت علی (ع) و روز پدر رو به همه خوانندگان این وبلاگ و مخصوصا آقا آرش عزیز و خانم گلشون تبریک میگم و امیدوارم خدا همیشه پشت و پناهشون باشه. میخوام بگم که از بودن در کنار ایشون و بقیه بچه های ایرانی کلونی ۲ خیلی خوشحالم و امیدوارم همگی سالم و سلامت با دلی شاد در کنار همدیگه بتونیم زندگی در اینجا با همه سختیهاش رو به شیرین ترین خاطرات زندگی مون تبدیل کنیم و قدر همدیگه رو بدونیم. به امید موفقیت همگی ما ...

* منم ولادت حضرت علی(ع) و روز پدر رو به همه مخصوصا بابا و بابابزرگم تبریک میگم. امیدوارم روزای خوبی رو تو ایرانی کلونی ۲ در کنار هم داشته باشیم. با آرزوی موفقیت برای همه شما!

* منم امین هستم و روز پدر رو به بابام تبریک میگم و امیدوارم که آرش و خانوادش همیشه خوب و خوش و سلامت باشن. همه چی خوبه مخصوصا همسایه هام. بابای خوبی داریم اینجا بابا بزرگ رو هم که دیگه خیلی عالیه.

* امشب سعادتی نصیبمون شد که در جوار آرش باشیم و به بهانه روز پدر چند ساعتی از وقتشو که کلا صرف اومدن بچه ها به اینجا میشه بگیریم و شبی به یاد موندنی همراه با آرش و خانمشون و بچه های کلونی ۲ داشته باشیم.

* خب منم دو روزه که وارد حیدرآباد شدم و کوچکترین عضو این خانواده ام. فقط میتونم تشکر کنم و آرزوی موفقیت کنم برای کسایی که میخوان تو این مسیر قرار بگیرن و بیان حیدرآباد.

من آرش هستم

مطالبی رو که دوستان نوشتن ، هنوز نخوندم و بدون اینکه بخونم تاییدش میکنم و میفرستم بیاد به سمت شما. شما بخونید و نظر بدین.

بامید اینکه همه شما خوبان رو در اینجا ببینم.

آرش و دوستان

مرسی از آقا سعید گل ، سپیده خانم ، آقا پرویز و همه کسانی که با نظرهای زیباشون به من انرژی دوچندان میدن.

سپیده خانم ، چشم ، ولی کی؟چه زمان؟ اگه جای من بودی ....

آقا سعید گل ، از ابراز محبت و لطفت ممنونم دوست عزیز من.انشا الله تو رو هم در سکوهای پرافتخار ببینم و همچون گذشته پیروز و سربلند باشی داداش و پسر من. یادتون نره که این آقا سعید گل ما ، پسر بزرگ من است.

انشا الله بتونم بیشتر از این به شما کمک کنم.

سلام

الهم لک لبیک ، الهم لا شریک لک لبیک .... ان الحمد و النعمه لک و الملک ، لاشریک لک لبیک ، لا شریک لک لبیک...

این زمزمه جالبی هست و این روزها خیلی دوست دارم که این زمزمه رو تکرار کنم ،و بدون فکر کردن بتونم تکرارش کنم، و دارم تلاش میکنم که این رویا و این ایده رو به واقعیت نزدیک کنم و بتونم روزی بطور واقعی این جمله رو در مکان واقعی خودش بگم. ولی آیا امکان داره؟ آیا به نظر شما میشه؟

اگر به نظر شما میشه ، بگید که ببینم چطوری میشه که اینطوری بشه.و برای اینکه بخوام اینطوری بشه ، چیکار باید بکنم و چکار نکنم.

این روزها خیلی خسته ام ، حتی دلم برای همسرم تنگ شده ، وقتی صبح میرم فرودگاه ، خانم خوابه و وقتی شب میام که معمولا ساعت ۱۱ رو رد کرده  ، از شدت خستگی و خواب ، فقط روی صندلی میشینم و در حالیکه ایمیل ها رو جواب میدم و برنامه ریزی های فردا رو میکنم ، خواب رفتن خانمم رو نظاره میکنم، و در لحظه ای بعد چشمان بسته اون رو در ۳ متری خودم می بینم. که با دلتنگی زیادی به خواب رفته. خیلی بده که آدم کنار همسرش باشه ، ولی دلش براش تنگ بشه نه؟

برای فردا هم یکی از دانشجوها ما رو برای دادن سور دعوت کرده شام خونشون، ولی نمیدونم که آیا میتونم خودم رو بیدار به اونجا برسونم یا نیمه خوابم.آیا اصلا میتونم برم؟فردا باید برای ۴ نفر خونه بگیرم ، دعا کنید و انرژی های مثبت رو بفرستید تا زود بیاد و خونه ها رو زود بگیریم و انشا ا... تموم کنیم. ولی احتمالش کمتر از ۱۰٪ هست که بتونم برم خونه این خانواده عزیز.

امروز وقتی توی هتل ، زمانی که یک زوج ایرانی تازه وارد رو به هتل میسپردم ، خانمم زنگ زد ، و بعد از قطع کردن تلفن ، خانم بهم می گفتند که هیچ وقت دوست ندارم همسرم اینقدر گرفتار بشه که اینهمه از من دور باشه و اینقدر من رو تنها بزاره!!!! ولی آیا میتونم کار دیگه ای هم بکنم؟ کدوم یکی از هموطنام رو رها کنم؟

اما عیب نداره ،  خوشبختانه وقتی میبینم ، عده ای جوان گل ، بلاهایی که به سر من آمد رو دیگه نمی بینن و لازم نیست که تحمل کنن ، از دیدن صحنه های عذاب آور راحت شدن ، و بهترین انتخاب رو برای ادامه تحصیلشون کردن ، بهم آرامشی وصف ناپذیر میده و از وجود خودم راضی هستم ، هر چند که خیلی خسته ام ولی روزها رو می شمرم که برم تعطیلات.

ولی از همه کسانی که تا الان رسیدن به حیدرآباد میخام که خونسرد باشن ، و اجازه بدن که کارهاشون خیلی خوب و راحت انجام بشه.

انشاا... آقا زاگرس ما هم خیالش از بابت دوره ام بی ای راحت میشه و دیگه نگران نیست. تو رو خدا برای آرامش بیشتر این آقا زاگرس ما دعا کنید ، چون اینطوری که این جوون پیش گرفته و اینقدر مضطرب هست، ترمش شروع نشده ، نیمه عمر میشه.

بامید دیدار همه شما - آرش

سلام

دوست عزیز از اینکه خواننده وبلاگ من هستید ، خیلی ممنونم و امیدوارم که دست نوشته های من قابل این رو داشته باشه که شما وقت گرانبهاتون رو براش میزارین.تا الان سعی کردم اینطوری باشه.

در مورد پست آخر تحت عنوان " کمک و کمک" باید یک توضیح بدم و اینکه برداشت شما کاملا منطقی هست و میتونید ههمچین برداشتی بکنید ، البته من همچین منظوری نداشتم ولی شما مقصر نیستید بلکه من مقصر هستم که جملات رو درست نگاه نکردم و حواسم به این قضیه نبود ، البته تقصیر خودم هم نیست ، الان ساعت ۱۲:۲۹ نیمه شب است و صبح من ساعت ۶ صبح با صدای زنگ موبایل بیدار شدم ، یکی بهم میگفت که ما الان رسیدیم توی بمبیی و یک ساعت دیگه میایم حیدرآباد ، و هنوز یک لحظه نتونستم استراحت کنم.شاید گناه من به خاطر خستگی بوده و لاغیر.

در هر صورت از همه خوانندگان وبلاگ که برداشت و تعبیر خانم مرمر رو کردن ، عذر خواهی و پوزش می طلبم و امیدوارم که بنده حقیر رو عفو کنید.

اصلاحیه:

منظورم از اینکه کسانیکه از این وبلاگ میان انسانهای فرهیخته ، خوب و .. هستند این نیست که اگر کسی از طریق وبلاگ من نیامد ، دارای این ویژگیها نیست ، بلکه میخاستم تصمیم گیری کنم که همه بچه هایی که از طریق من اومدن خوب بودن ، فقط همین ، و من به هیچ شخص دیگری قصد جسارت نداشتم و ندارم ، و من کسانی رو می بینم که از وبلاگ من اطلاعات میگیرن و از طریق کانال دیگه میان ، و زمانیکه من رو می بینن و متوجه میشن که من آرش هستم ، تازه خوش و بش هم میکنن و من هم تا جاییکه بتونم راهنمایشون میکنم. من این وبلاگ رو ایجاد نکردم که یک نون دونی برام باشه ، بلکه یک خزانه اطلاعاتی هست برای اینکه هموطنام بتونند ازش استفاده کنند ، برای همین هیچ وقت فکر نمیکنم که کسانیکه از طریق کانالهای دیگه اومدن انسانهای بدی هستند.شاید دخترخاله ، پسرخاله و یا حتی یک دوست صمصیمی رو در اینجا داشته باشند که بتونه راهنماییشون کنه ، من نمیدونم.فقط برای بار چندم میگم که من منظورم این بود که ۹۵٪ میتونم نتیجه بگیرم که هر کسی که از طریق اعتماد به وبلاگ اینجا اومده قطعا و لاغیر انسانی با شرایط آسمانی و مثبت هست ، که البته معکوس این قضیه اصلا درست نیست ، چون حتما طبق صحبت خانم مرمر ، کسانی هستند که دارای خصایص اخلاقی عالی هستند ولی از طریق من نیومدند.

مغزم جواب نمیده بهتر از این بنویسم ، که شما بفهمید من منظورم این نبوده.

فقط میتونم بگم ، ساری.

بامید دیدار- آرش

امیدوارم که حال همگی خوب باشه. و در سلامت و صحت و عافیت روزگار به کام باشه.

از نظرهای مثبت و انرژی دهنده همه شما تشکر میکنم و امیدوارم که اونچیزی رو که محقش هستید ، بدست بیارین و بتونید ازش به بهترین نحو ممکن استفاده کنید.

از همه بچه هایی که پیام دادن و نظر خوبشون رو فرستادن ممنونم.

بامید دیدار همه شما خوبان - آرش

سلام

چند وقتی هست که حالی از هیچکدومتون نپرسیدم ، گفتم یک احوال پرسی بکنم و یک چیزی رو توضیح بدم.

اول از همه وبلاگهایی که توش اسم آرش رو آوردن و جز ابراز محبت و تشکر چیزی توش نیست، تشکر میکنم و ممنونم . من اگر کاری کردم ، جز وظیفه نبوده و از شما ممنونم که خونسرد بودین ، و اگر کم و کسری در کارهای من بوده به لطف خودتون پذیرفتین . این باعث افتخار هست ، چون کار همه کسانی که وبلاگ دارن تموم شده و هیچ چیزی پیش من گرو ندارن که بخوان از من بی جهت تشکر کنند. به هر حال از همه شما خوبان متشکرم.

دو سه روز پیش توی خونه یکی از بچه ها به چندتا از دوستان یک نکته ای رو گفتم که خالی از لطف نیست شماهم بدونید.

 ماشاا... ماشاا... تا الان همه کسانی که از طریق این وبلاگ به حیدرآباد اومدن ، همگی افراد با شخصیت، محترم و خوب بودن و اینکه گاهی وقتها با خودم فکر میکنم که من خیلی خوش شانسم که این اتفاق میافته اما الان جوابی براش دارم و اون اینکه

من توی این وبلاگ ، هیچی ندارم ، بجز یک زبان ساده و دوتا دست برای تایپ کردن نوشته هام ، اما به لطف خدا و به پشتوانه نیت مثبتی که دارم ، و از اونجاییکه میگن "هر آنچه از دل بر آید بر دل نشیند" ، وبلاگ و محتویات وبلاگ مورد استفاده خیلی از عزیزانی که مایل به تحصیل در هند بودن واقع شده.

من فکر میکنم علت اینکه همه کسانی که از طریق من به اینجا اومدن انسانهای فرهیخته و خوبی هستند این هست که :

  تنها کسانی میتونند به محتویات یک وبلاگ اعتماد کنند و سرنوشتشون رو به دست اون بسپرند که خودشون ذاتا افراد خوبی هستند و تا الان به هیچ احدی کلک نزدن و بلد نیستند دروغ بگن و اهل کلاه برداری و کلاه گذاری هم نیستند ، چون اگر بودن ، فکر میکردن که من هم همینطوری هستم ، میگن کافر همه رو به کیش خود میخواند.اونهاییکه کافر هستند ، من رو هم کافر میدونند و در نتیجه به من اعتماد نمیکنند و میرن سراغ یک کانال دیگه و فکر میکنم که این مطلب کاملا درست باشه.

نظر شما چیه ؟

آیا با نظر من موافق هستید؟

 من هم مثل آقا سعید (پسر بزرگم که الان نقش پدر رو توی ایرانی کولونی ۲ بازی میکنه) شما رو به نظر خواهی(بازی) در مورد این وبلاگ دعوت میکنم.

الان که فکر میکنم ، واقعا می بینم که واقعا همه کسانیکه اینجا هستند ، و از طریق این وبلاگ اومدن ، همه افراد بسیار فرهیخته ، با ادب ، با خانواده و با فرهنگی غنی و قوی هستند که این برای من یک افتخار است ، چه مجرد ، چه متاهل ، چه خانم و چه آقا همه و همه برای من و همسرم دوستانی بسیار صمیمی و دوست داشتنی هستند که همیشه دلم براشون تنگ میشه و دوست دارم ببینمشون و صداشون رو بشنوم.

از بین این عزیزان ، در تهران ، اصفهان ، شیراز ، همدان ، کرمان، اراک ، تبریز ، شهرهای استان خراسان ، کرمانشاه ، بابل و آمل ، ساری ، رشت ، زاهدان ،سیاه کل ، لاهیجان و تقریبا میشه گفت همه ایران وجود دارن ، که تمامی اونها برای من دوستان بسیار خوب و محترمی هستند و خدا رو شاکر هستم که این وبلاگ ، در تمامی نقاط ایران به من دوستانی عزیز ، محترم ، و از همه مهمتر تحصیل کرده داده. امیدوارم که من در دکترا پذیرفته بشم ، و انشا ا... همه این عزیزان رو به کشورهای بهتری ببرم و در اونجا هم باز جمع ایرانی کولونی و جمع ایرانیان محترم و دوست داشتنی جمع بشه.

 در پی سوال آقا امین عزیز یک توضیح بدم : ایشون وقتی اومد اینجا ، بعد از حدودا ۷۲ ساعت که کمی با هم صمیمی تر شدیم ، به من گفت من فکر میکردم، تو یک آدم چاق ، کت شلواری ، مسن ، و ریشو و حذب الهی باشی چون هر وقت بهت زنگ میزدم ، میگفتی" سلام علیکم " ولی زمانیکه توی فرودگاه دیدمت ، کاملا شکه شدم که تو هیچکدوم از ویژگیهایی که فکر میکردم رو نداری.

من حدودا ۲۹ سال سن دارم ، کت شلوار رو بعنوان یک لباس زیبا و سنگین برای خودم دوست دارم ، ولی اینجا اصلا نمی پوشم ، همیشه لباس جین، یا کتون به تن دارم ، و اینکه نه ریش دارم و نه ته ریش. مسلمان هستم ولی حذب ا... نیستم ، بسیار میانه رو و به کار کسی هم کاری ندارم.هر کی میخاد نماز بخونه ، هر کی میخاد ...

در ضمن من فرزند ندارم ، این بچه هایی که اسمشون رو بعنوان پسر میبرم ، کاملا یک شوخی هست و به خاطر علاقه زیادی که به اونها هست بهشون میگم پسر.سوء تفاهم نشه. 

امیدوارم که خدا سلامتی رو از من نگیره و بتونم به راحتی به شما عزیزانم کمک کنم و شما هم از دعای خیرتون من رو فراموش نکنید.

دوست دار همه شما ۰ آرش

سلام

به کی گله کنم و سر کی داد بزنم از دست این هندی های خنگ و خونسرد.

من یک اشتباه کردم ، چند تا پذیرش رو از دانشگاه حیدرآباد قبول کردم ، اینقدر رفتم و اومدم که کفشام ساییده شده ، امروز دیگه نزدیک بود یقه به یقه بشیم ، آخه مگه برای یک دانشجو چندبار باید ثبت نام کرد و مدارک داد  اینقدر شیر تو شیره که تا الان برای یک دانشجو ۳ مرتبه مدارک دادم و ثبت نام کردم ، باز هم امروز مدارکش گم شده بود ، دیگه کارد میزدی خونم در نمیومد ، دیگه همشون جمع شدن دورم که من و راضی کنند که یکبار دیگه مدارک رو بدم و قول دادن که تا یک هفته هر طوری شده ، نامه پذیرش اینها رو بدن ، تا الان بیش از ۲۰۰ بار زنگ ردم ، میرم گروه ، میگن که ما اصلا پرونده هایی که شما میگی دریافت نکردیم ، میرم پیش مسولین ثبت نام ، میگن اونها شما رو نپذیرفتن ، دیگه خلاصه دارم دیوانه میشم.

من همیشه دعا میکنم که خدایا به من صبر زیاد بده ، یکی با این هندی های خونسرد سر و کله زدن ، ویکی جواب هموطنهای تازه وارد ، عجول و برخی اوقات کمی پر توقع رو دادن ، خدایا به من صبر بده ، امروز از خدا خواستم که به من یک دیوانگی کامل عطا کنه ، که دیگه نفهمم چی به چیه و دور و برم چی میگذره ، باور کنید ، اینقدر که اینها من و اذیت کردن ، تهدیدشون کردم که اگر تا یک هفته دیگه کار من رو انجام ندن ، ازشون به دهلی شکایت میکنم و چمیدونم یک چیزای دیگه.

البته مریم خانم ، که برای علوم سیاسی براتون اقدام کردم ، شما خدای ناکرده ناراحت نشید ها ، چون کار شما تقریبا تموم شده و فقط یک امضا مونده ، این پرونده ها مربوط به ۴ هموطن دیگه هست که من دیوانه شدم این بین.

دعا کنید یا خدا به من صبر ایوب بده ، یا من و دیوانه کنه  ، یا من و بفرسته کانادا  ، البته میترسم برم اونجا بازهم به تور هندی ها بخورم ، آخه توی آمریکا و کانادا هندی زیاده.

باز هم توی این فرصت کوتاه کمی دلم رو خالی کردم از دست این هندی ها. فقط ازتون خواهش میکنم ، وقتی میاین و به جمع ما می پیوندین ، کمی خونسرد باشید ، و کمی به حرفها و توصیه های من بیشتر توجه کنید و با گوش جان بهشون گوش بدین و عمل کنید تا به این وسیله کمک بیشتری هم به من کرده باشید.ممنون از همه شما عزیزانی که عجول و پر توقع نیستید.

مخلصیم - آرش

چندین روز است که میخام بیام و براتون چند خطی بنویسم ، دلم برای وب نویسی و برای خوانندگان این وبلاگ تنگ شده ، ولی چیکار کنم که گرفتاریهای اجازه نمیدن.فقط اومدم که این رو بگم که من زنده هستم ، و منتظر دیدار علاقه مندان به تحصیل در هندم.

منتظر یک فرصت مناسب هستم تا کلی پست بنویسم و دوباره خواننده نظرهای گرم شما باشم.کلی حرف برای گفتن دارم که فعلا نمیرسم بگم.

فقط برای دکترا برامون دعا کنید ، (البته میدونم که دعای خالی کاری نمیکنه ، ولی ما هم تنبلی نکردیم و تمام تلاشمون رو برای گرفتن معدل های بالا کردیم و تقریبا جزو دانشجویهای خوب هستیم، پس حالا بیشتر دعا کنید.)در حال حاضر علاوه بر کار دانشجویان ، درگیر کار دکترای خودمون هم هستیم. در نتیجه انرژی ها ی مثبت و دعاهاتون رو روانه فرم ثبت نام ما کنید ، تا سایت IrantoCanada هم راه اندازی بشه و شما به سوی کانادا حرکت کنید.

در ضمن سپیده خانم ، در ایمیل نمیشه احساسات و حالات عصبی رو منتقل کرد ، و اینکه من به آدرس ایمیلها نگاه نمیکنم  ، یعنی نمیرسم که بخوام آدرس ایمل ها رو ببینم.برای همین اگر شما رو دعوا کردم ، منظوری نبوده ، و اینکه اصلا دعوایی در کار نبوده.فقط چون بعضی ها کمی بی دقت هستند در خوندن مطالب وبلاگ گاهی وقتها من هم کمی ناراحت میشم که کاملا طبیعی است.آیا حق ندارم ؟

بامید دیدار همه شما عزیزان

آرش

سلام

از همه نظرهای خوبتون ممنونم.بویژه خانم سپیده که به نظر هر پست رو که خونده ، یک نظر گذاشته  ، خدا رو شکر میکنم که زبان ساده ای بهم داده تا بتونم مطالبی ساده و واقعی رو برای خوانندگان وبلاگم قرار بدم.

سه روز بود که نه ایمیلها رو درست چک کردم و نه وبلاگ رو نگاه کردم ، حقیقت این هست که زمانیکه من توی ایران درس میدادم ، به دانشجوهام میگفتم که یک روزی کامپیوتر اینقدر رشد میکنه که انسان رو اثیر خودش میکنه و با همه اینکه دست ساخته خودش هست ، اما در برابر اون به زانو درمیاد.

این چند روز همش به فکر همین جمله میافتادم  ، راستش از دست این ویروسها بیچاره شدم ، این سه روز درگیر این بودم که لینوکس رو نصب کنم که از این به بعد راحت بتونم با لینوکس ایمیلها رو جواب بدم ، این کار رو انجام دادم ، اما به خاطر اینکه نرم افزارهای جانبی روی لینوکس کامل نیستند به ناچار از ایکس پی هم استفاده میکنم ، اما امروز از شدت ویروس ، ویندوز ایکس پی داشت میترکید ، ناچار از دستگاه همسایه استفاده کردم و هارد رو ویروس کشی کردم ، اما به جای ویروس کشی ، آقای نورتون فایل کشی کرد ، و ویندوزم مرخص شد  ویندوز رو دوباره نصب کردم ، حالا لینوکس مرخص شده ، .

امروز به حدی شاکی شدم که به خدا اعتراض کردم ،که من همش دارم به بنده های تو کمک میکنم ، بعد تو هم هر چی گیر است توی این دنیا کامپیوتر به سر من میندازی ، تا اینکه خدا صدای من رو شنید و الان که ساعت ۱۲:۴۰ صبح است ، کمک کرد که فعلا یک ایکس پی معمولی دارم ،که تونستم ایمیل ها رو کمی جواب بدم.

دعا کنید این ویروسها دیگه سمت من نیان ، هر چند که آنتی ویروس رو مثل بچه خوب نصب کردم و تا صبح میزارم آپ بشه.

جوان مرد ، چرا ترس؟ آقای بیگی عزیز ، نکاتی که گفتم برای این بوده که شما آشنا بشید با شرایط و بتونید با آگاهی حرکت کنید ، اشتباه برداشت نشه ، اینها فقط برای این هست که شما به حقوقتون بعنوان یک دانشجو آشنا بشید و بدونید که چه بکنید و چه نکنید.

نترس من اینجا هستم ، تو بیا ، بقیش با من، فکر کنم ۴ ۵ روز دیگه اینجا باشید.

خانم آیدا : ایمیل بزنید.

بامید دیدار همه دوستان عزیز هر چه زودتر.

امیدوارم که حاله همه خوب باشه. ممنون از همه تبریکات صمیمانه و دوست داشتنی تون و امیدوارم که شما هم در کنار عزیزانتان خوب باشید.

در مورد دوره های زبان ، با توجه به اینکه پذیرش در مقطع لیسانس و فوق لیسانس در دانشگاه عثمان تموم شد ، برای دوره زبان دیگه نمیتونید به فرمولی که قبلا گفتم بیاید ، و باید دوره زبان انگلیسی رو بیاین.

یک توضیح کوچک میدم که امیدوارم به دردتون بخوره

۱- طول این دوره ۸ ماه هست ولی معمولا به ۶ ماه ختم میشه .

۲- فقط دانشجویان خارجی در این دوره ها شرکت میکنند و هندی ها نیستند.

۳- هزینه این دوره ۲۵۰ دلار هست .

۴- برای پذیرش باید از الان اقدام کنید.

۵- مدارک مورد نیاز عبارتند از :ریز نمرات آخرین مدرک تحصیلی + کپی پاسپورت + عکس

۶- زمان شروع کلاسها از حدود ماه آبان و آذر هست.

۷- مدت زمان لازم برای اخذ پذیرش حدودا ۱ ماه هست که سال گذشته رکورد پذیرش ۳ روز و ۶۵ روز شد.برای دو دانشجوی مختلف.برای همین توصیه میکنم که کار رو به تعویق نندازید ، پذیرش و ویزا رو  بگیرید و بزارید کنار ، بعد کارهای دیگه رو انجام بدین ، ولی معمولا عزیزان همه کارا رو میکنند بعد یادشون میاد که اصلا پذیرش نگرفتن ، اینکار رو نکنید چون باعث میشه که خودتون به مشکل بخورید.

پیروز و سربلند باشید.

خدا یار و نگهدار همه شما باشه ۰ آرش

چهارشنبه ۲۲ خرداد ، روز تولد همسرم ، و سالگرد ازدواجمون بود ، شاید یکی از دلایلی که میگم عدد ۲۲ برای من و همسرم خوبه ، همین باشه،  ولی با کمی تاخیر امروز در موردش نوشتم.

امسال دومین سالی بود که دور از خانواده و وطن تولد همسرم و سالگرد ازدواجمون رو جشن گرفتیم. البته یک جشن خیلی خیلی کوچولو برای خودمون به مناسبت یادبود ، که مزین شد به حضور دو تا از دوستان عزیز ، و تماس های تلفنی ، از هند و از ایران.

ما ۵ سال است که ازدواج کردم ، و اقرار میکنم که فقط یک بار ازدواج کردم که به لطف خدا راضی هستیم.

ولی امسال فکر کنم که تولد خودم رو توی ایران باشیم ، روز اول مهر ، روز بازگشایی مدارس مقارن با تولد من هست. پیشاپیش از تبریکات و کادوهاتون ممنونم.

بامید اینکه شاهد مراسم شادی همه شما دوستان گلم در حیدرآباد باشیم ، بدرود.

چند نکته

۱- دوستان عزیز من دفتر هواپیمایی ندارم ، قیمت بلیطها رو هم نمیدونم لطفا به جای اینکه به من ایمیل بدین و قیمت بلیط بپریسد ، یک زنگ به دفاتر هواپیمایی توی شهرتون بزنید و سوال کنید. من اطلاعاتم قدیمی هست و ممکن است که شما دردسر بیفتید ، چون توی ایران هیچی قانون که نداره ، یک وقت دیدی فردا صبح قیمت بلیط ۳ برابر شد.

۲- سوال های مربوط به اینکه شما کی مشمول به خدمت وظیفه هستید هم در صلاحیت من نیست که جواب بدم چون پیرو ماده یک ، به قوانین ایران نمیشه اعتباری کرد.

۳- اگر کسانی ایمیل زدن و جواب دریافت نکردن ، ایمیلهاشون رو  یک بار دیگه تکرار کنند ، چون خیلی وقتها ایمیل ها گم و گور میشه و میره توی شاخه های اسپم و یا اینکه من میخونم ولی یادم میره جواب بدم و میره اون دور دورا و من دیگه نمی بینمشون.

۴-پذیرش کلاسهای زبان کوتاه مدت هم شروع شده ، سعی کنید عجله کنید که باز عقب نمونید ، یادم هست که هفته قبل تا توی بانک شما ها زنگ میزدین و چک و چونه میزدین که تو رو خدا برای ما هم ثبت نام کن و از این حرفا . از الان وقت دارین ، لطفا به فکر من هم باشید ، و کمی زودتر اقدام کنید و مدارک رو ارسال کنید.
۵- من برای یک مرخصی کوتاه مدت میام ایران و دوباره برمیگردم به هند . البته قرار است که حدودا ۵۰ روز دیگه بیام ، بعد از اینکه همه دانشجوها به سلامتی اومدن و جا به جا شدن بعد ، تا الان حدودا ۱۷ ۱۸ نفر اومدن و حدودا ۲۰ ۳۰ نفر دیگه موندن ، ازتون خواهش میکنم که بلیطهاتون رو خیلی دیر نگیرن که من بتونم برم ایران،آخه از الان بلیط گرفتم و  اگر خدا بخواد و اما رضا بطلبه میام به پابوس امام رضا و وطنم و هموطنام.

نگران نباشید چون دوباره بر میگردم و فعلا تا نمیدونم کی ، اینجا هستم.

یادتون باشه برای دکترا برامون دعا کنید. گاهی وقتا با خدا خلوت میکنم ، بهش میگم ، من خیلی به بنده هات کمک کردم ، از بنده هات چیزی نمی خام ، در عوض خودت بهمون کمک کن که بتونیم دکترا رو شروع کنیم و با افتخار تموم کنیم و در خدمت جامعه علمی ایران و دنیا باشیم(من و همسرم).

بامید دیدار.

سلام

این پست رو به توصیه خیلی از دوستان بویژه آقا پیام عزیز نوشتم که البته همه اینها نظر شخصی من و نظرهایی است که در این دو سال دانشجویان از مالزی به من دادن و بازتاب تجربه آنهاست.فقط این پست به شما کمی ایده میده در مورد موقعیت هند ، چون من زیاد در مورد مالزی چیزی نمیدونم و تا الان اونجا نبودم و نمیتونم اونها رو با هم مقایسه کنم ، فقط میتونم کمی توضیح در مورد شرایط موجود هند بدم تا یک ایده در مورداینجا داشته باشید.

هند کشوری هست که بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نفر جمعیت داره و به نظر من بیشترین تعداد دانشگاه های دنیا رو به خودش اختصاص داده ، ما اینجا توی هر کوچه و خیابون تعدادی کالج مهندسی و دانشکده می بینیم که پر از دانشجو هست.

در هندوستان ما دارای سه سطح دانشگاهی هستیم ( به نظر یکی از آقایون پروفسورهای دانشگاه جواهر لعل نهرو)

۱- دانشگاه های IIT

۲- دانشگاه های NIT

۳- سایر دانشگاه ها

دانشگاه های ردیف اول و دوم در دنیا دارای شهرت و آبروی بسیار زیادی هستند و شاید اگر یک روزی اومدین و توی این دانشگاه دیدین که چندین دانشجوی اروپایی و آمریکایی تحصیل میکنند تعجب نکنید ، شهریه در این دانشگاه ها بسیار بالاست و ورود به این دانشگاه ها هم برای هندی ها رویا و برای خارجی ها هم عبور از یک سد بسیار بزرگ هست.

دانشگاه های ردیف سوم هم ، دانشگاه هایی هستند که بیشتر دانشگاه های کشور هند رو تشکیل میدن که این دانشگاه ها توسط یک موسسه ملی ارزشیابی میشن و هر ساله امتیاز میگیرن.شاید خیلی از این امتیازها رو دیده و یا شنیده باشید ، مثلا ۴ ستاره ، ۵ ستاره یا آ رو

این امتیاز ها بر مبنای عوامل بسیار زیادی از جمله

۱- کیفیت مدیریتی

۲- کیفیت آموزشی

۳-کیفیت کار تحقیقاتی

۴- تجهیزات آموزشی و کمک آموزشی

۵- فضای موجود و تعداد کلاسها

۶- تعداد اساتید ، تعداد دانشجویان ، تعداد دانشجویانی که درس ها رو می افتند و خیلی از این چیزها

که بسته به این ها دانشگاه ها ارزیابی میشن.

دانشگاه هایی که حداقل دارای امتیاز ۵ ستاره هستند ، مورد تایید همه دنیا هستند، که تعداد این دانشگاه ها بیش از ۱۰۰ دانشگاه هست.

از اونجاییکه هند کشور بسیار بزرگی هست ، محال ممکن هست که کسی در مورد هند چیزی ندونه ، و  حداقل میدونند که کشوری هستند با شرایط جغرافیایی موجود و جمعیت حاضر و یک چیزهای اولیه دیگه ، که البته اینها در معمولی ترین سطح اطلاعات وجود داره. و اگر کسی کمی بیشتر تحقیق کنه میبینه که هندی ها در زمینه دانش پزشکی ، کامپیوتر و داروسازی بسیار پیشرفته و به نام هستند و کمتر کسی حداقل توی ایران ، از این اطلاعات بی خبر هست.در تمام دنیا هم این اطلاعات وجود داره و کشور هندوستان با توجه به نرخ بالای جمعیتش در بسیاری از محافل علمی هم حضور دارن و یکی از مهم ترین نقاط قوت هندی ها این هست که زبان انگلیسی رو به خوبی بلد هستند و براحتی میتونند با دنیای خارج از هند ارتباط زنده برقرار کنند و توانایی هاشون رو به دیگران نشون بدن.و این باعث میشه که هندی ها رو در همه جای دنیا ببینید.

خیلی از این مطالب شاید ، عیب باشه و کمتر نقاطی رو به عنوان مزیت ببینید. اما لازم است که بدونید که توی حیدرآباد دانشگاه هایی داریم که به دست رییس جمهور آمریکا افتتاح شده که این نشان از روابط بسیار حسنه و صلح آمیز هند و آمریکا هست. و میدونم که همه شما خوانندگان جمله بعد از این رو خودتن بلد هستید ...................................................

شاید نکاتی که شما برای انتخاب کشور مورد نظر برای تحصیل داشته باشید کمی فرق داشته باشه ولی عمدتا به این نکات توجه میکنید

۱- وضعیت آب وهوایی

۲- بهداشت

۳- هزینه های اسکان و تحصیل

۴- اعتبار مدراک در ایران

۵- اعتبار مدارک در دنیا

۶- امنیت

و خیلی چیزها دیگه.

در مورد هر کدوم یک توضیح مختصر و یک مقایسه خیلی کوچک باهاتون انجام میدم.

۱- آب و هوا:

همون طوری که میدونید ، هند یک شبه جزیره هست ، و دارای وسعت طولی بسیار زیادی هست و تقریبا میشه گفت دارای هوای معتدل و رو به گرم هست. ما سرمای زیادی در هند نداریم ، و اگر داریم ، فقط به کشمیر و کشورهای شمال شرقی بر میگرده که معمولا در اونجا دانشگاه نداریم.این روزها بیشتر شهرهای دانشجویی رو ، پونا ، بنگور ، حیدرآباد ، میسور و... تشکیل دادن که معمولا دارای آب و هوای خوبی هستند. آب و هوا در پونا و میسور به دلیل اینکه قالب روستایی دارن ، بسیار خوب و مناسب هست ، اما از امکانات شهری خوبی برخوردار نیستند ، بویژه شرایط فعلی که در اونجا در خصوص تعداد دانشجویان ایرانی و کیفیت شخصیتی این دسته از عزیزان کمی قالب اونجا رو خراب کرده و دیگه به کسی توصیه نمیشه که به این دو مرکز آموزشی مراجعه کنه.

شهرهایی مثل بنگلور و حیدرآباد هم از لحاظ مدرنیته ، میشه گفت شهرهای خوبی هستند و فکر میکنم که بویژه حیدرآباد تا چندسال آینده گوی سبقت رو از لحاظ تکنولوژی شهری و ساخت و ساز از ایران و خیلی از کشورهای در حال توسعه و یا حتی توسعه یافته برباید ، چرا که سرمایه گذاری های وحشتناک خارجی در هند ، باعت رشد و توسعه بی نظیری شده.

در بنگلور و حیدرآباد دارای مشکل آب و هوایی نیستیم و حداکثر گرمای هوا ۳ ماه هست و حداکثر درجه هوا به ۳۹ درجه تا ۴۰ درجه در اوج گرمای روز میرسه.

۲- بهداشت

خوب ، خیلی ها از شما فکر میکنید که هند ، مثل یک جنگل میمونه و این کاملا اشتباه هست. البته ما هند هم داریم که شبیه جنگل باشه ، اما گذر ماها به اون شهرهایی که مردمش مثل جنگلی ها هستند نمیخوره ، جالبی داستان هم همین است ، در هند همه چیز در کنار هم هستند.

به نظر من ، حیدرآباد ، یکی از شهرهای نمونه در تمیزی در هند هست ، که البته در طی ۲ سال گذشته دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده و در حال حاضر به سرعت در حال ساخت و ساز شهری هست و مطمین هستم که بعد از گذشت ۲ سال شهری با چهره بسیار متفاوت خواهد شد.

این شهر در روز ۵ بار جارو میشه ، اما ماشا الله مردم کم که نیستند ، مردمی که از لحاظ سطح فرهنگی کمی ضعیف هستند ، البته اون هم به این دلیل که ، حیدرآباد مرکز استانی هست که حدودا ۲ برابر جمعیت کل ایران هست ، حیدرآباد مرکز استان آندراپرادش هست که ۱۲۰ میلیون نفر جمعیت داره ، و مردم از تمام نقاط استان برای انجام کارهای اداری به این شهر میان ، و بدلیل نرخ زیاد کار ، مهاجرین بسیار زیادی رو به خودش تخصیص داده ، گفته شده که این شهر ۷ میلیون جمعیت ثابت داره ، اما شما هیچ وقت کمتر از ۱۲ میلیون نفر جمعیت در شهر ندارین ، که خوب حدودا ۵ تا ۶ میلیون نفر اونها از شهرها و اکثرا از روستاهای دیگه اومدن که متاسفانه شرایط شهر نشینی رو نمیدونند و رعایت نکات بهداشتی رو نمیکنند ، لیوان چایی که میخورن ، تا پوست میوه و .... همه رو وسط خیابون رها میکنند و هیچ کس هم به اونها اعتراض نمیکنه و فقط کارگران شهرداری اونها رو جارو میکنند.

اما در خیابونهای اصلی شهر شما کمتر اتفاق میافته که با کثیفی و یا موارد غیر بهداشتی مواجه بشید ، البته اون دوستانی که کمی تی تیش هستند ، ممکن هست که یادشون بره ، که توی استانهای عزیزمون چه خبر هست و مردمی که زیر پاهاشون بشکه های ۱۴۰ دلاری هست ، چه امکانات ضعیف رفاهی دارن ، و بگن که حیدرآباد کثیف است ، ویشششششششش.

اما اگر کمی منطقی به داستان نگاه کنیم ، و خارج از هرگونه تعریف یا تخریب ، با چشمانی واقع بینانه نگاه کنیم ، حیدرآباد وبنگور شهرهایی نیسنتد که بگیم کثیف هستند و ما نمیتونیم توش درس بخونیم و یا از این حرفا.

۳- هزینه های زندگی و تحصیل

در این مورد هم که حرف زیاد به میون اومده و پست در این موارد زیاد نوشتم ، الان میشه گفت که هزینه های زندگی برای یک دانشجو ، به شرطی که دانشجویی زندگی کنه  حدودا بین ۲۵۰ تا ۳۵۰ تومان خواهد بود ، که اگر بتونه خونه رو با یک نفر اشتراک کنه ، یعنی دو نفر توی یک خونه زنگی کنند ، این هزینه تا ۲۰۰ تومان کاهش پیدا میکنه.

برای یک زوج بدون بچه هم ، هزینه زندگی اینجا حدودا ماهانه ۴۰۰ تا ۴۵۰ تومان بیشتر نخواهد بود.که در مقایسه با ایران عزیزمون بسیار مناسب هست.

هزینه های تحصیل هم که معرف حضورتون هستند، به پست های قبلی مراجعه کنید تا ببینید.

در مجموع هزینه های تحصیلی هم نسبتا مناسب و منطقی هستند.

۱- رشته های علوم انسانی در مقطع لیسانس ۲۵۰ دلار در سال ./ کارشناسی ارشد ۱۰۰۰ دلار

۲- رشته های علوم پایه ، در مقطع لیسانس ۳۵۰ دلار در سال . / ارشد ۲۰۰۰ دلار در سال

۳- رشته های مهندسی ، در لیسانس ۳۰۰۰ دلار و فوق لیسانس ۴۵۰۰ دلار

پزشکی حدودا از ۵۰ میلیون شروع میشه و دندان هم از ۳۵ میلیون.

۴- اعتبار مدراک در ایران

دانشگاه های که دولتی هستند و مورد تایید وزارت علوم هند هستند ، به شرطی که دارای ارزیابی موسسه ملی نک باشند ، در لیسانس مورد تایید هستند و در مقطع کارشناسی ارشد هم دانشگاه های ۵ ستاره به بالا که میشه گفت بخش زیادی از دانشگاه ها رو به خودش اختصاص داده و در نتیجه ما مشکل پذیرفته بودن و اعتبار در ایران رو نداریم.

۵- اعتبار مدارک در خارخ از کشور ایران

مدارک دانشگاه های هند در خارج از ایران و هند هم مورد تایید هست و سخت گیری های وزارت علوم هم در اونجا وجود نداره ، دانشگاهی که مورد تایید هند باشه و در سطح خود هند دانشگاه خوبی باشه به راحتی قابل ارزیابی قرار میگریه و اینکه کلا دانشگاه های کشورهای دیگه ، مدارک هند رو خیلی مثبت ارزیابی میکنند.

۶- امنیت:

در این مورد هم که یک پست کاملا طولانی نوشتم که اگر نخونیدن ، توصیه میکنم که حتما مطالعه کنید.

ما هیچ مشکل امنیتی اینجا نداریم ،و هیچگونه حس ناسیونالیستی هم در بین هندی ها وجود نداره و خارجی ها کاملا محترم و محبوب هستند ، و هیچگونه حس منفی به اونها وجود نداره ، مردم خونگرم و مهربونی هستند (معمولا) و بی آزار. از نظر فساد اجتماعی هم در مقایسه با کشور اسلامی عزیزمون ایران ، مشکل فساد احتماعی دیده نمیشه. چه برای دخترخانم ها و چه برای آقا پسرها

اعتیاد هم اینجا اصلا خبری نیست ، شاید تا الان من یک بار هم نشنیدم که کسی تریاک ، هرویین و یا از این چیزها استفاده کنه.

بیشترین و بدترین ماده مخدر اینها ناس هست که ایرانی ها هیچ وقت به همچین چیزی گرفتار نمیش ، چون اصلا ارزش گرفتاری رو ندراهالبته من تا الان هیچ کدوم از این زهر ماری ها رو امتحان نکردم که بتونم بیشتر براتون توضیح بدم.(خدارو شکر)شما هم یاد نمیگیرن.

نکته دیگه ای که شاید ۹۹ درصد شما توی ایمیلهاتون میپرسین این هست که آیا میشه از دانشگاه های هند به کانادا ، استرالیا و انگلیس و آمریکا رفت یا نه؟

در جواب باید بگم که در این مملکت هر ساله ۲ تا ۳ بار از دانشگاه های این ۴ کشور به این شهر ها میان و مدارک دانشجوها رو دریافت میکنند و همونجا بهشون پذیرش میدن. مثلا دانشگاه های از کانادا میان ، مدارک رو همونجا ارزیابی میکنند و در صورت داشتن شرایط همونجا بهشون پذیرش میدن و میرن برای ادامه تحصیل.که شاید بگم این نکته یکی از مهمترین مزایا و امکانات موجود در هند هست ، کافیه شما هر روز روزنامه رو بخرید و توش یک نظر بندازید ، محال ممکن اس که چیزی درمورد تحصیل در امریکا یا انگلیسی و یا کانادا نبینید.براحتی دانشجویان هندی دارن میرن اونجا ، بصورت کیلویی.فقط شما باید مدرک زبان رو بگیرین که دیگه مشکلی نداشته باشید.داشتن نمرات خوب ومعدل بالا هم توصیه میشه که بتونید راحت تر اقدام کنید.

و اما چیزهای که در مورد مالزی شنیدم :

۱- کشوری کوچک هست دارای درصد زیادی مسلمان.

۲- شهر کوالالامپور که پایتخت این کشور هست شهری هست که دارای امکانات شهری بسیار خوب هست و حتی بهتر از هند . از نظر حمل و نقل و ترافیک مشکلی ندارن.

۳- هزینه های اقامت حدودا ماهانه ۵۰ تا ۱۰۰ تومان از اینجا بیشتر هست.

۴- هزینه تحصیل کمی گرون تر هست.

۵- نکته مهم این هست که در مالزی فقط ۳ تا دانشگاه هست که عزیزان هموطن میتوند درا ون تحصیل کنند که بزرگترین اونها ، دانشگاه ام ام یو هست .این در حالی هست که دانشگاه عثمان در حیدرآباد جز ۱۰ دانشگاه بزرگ دنیا هست و تعداد دانشجویان این دانشگاه حدودا ۵ میلیون نفر هست !!!!!!!!کمی عجیب است نه؟؟؟ولی واقعی هست. این دانشگاه بیش از ۱۰۰۰ تا کالج در استان آندرا پرادش داره.

در مجموع ، نظر شخصی من این هست ، با توجه به چیزهایی که از کوالالامپور شنیدم ، هیچ مزیت خاصی وجود نداره که کشوری مثل هند رو بزاریم و بریم مالزی ، هند ارزون تر هست و مدارکش هم به مراتب معتبر تر از مالزی.

این مطلب هم که در ادامه به رنگ آبی مینویسم از دستوشته های آقا پیام هست که با ذکر منبع گذاشتم:

البته این رو هم بگم که یک معایبی هم دانشگاههای مالزی دارند درسته که مدرک زبان نمی خواهند ولی شما باید مدرک زبان رو توی همون ترم اول در کنار درسهای دانشگاه بگیری و گرنه از ترم دوم تا مدرک زبان ارائه ندید حق ادامه تحصیل ندارید.مشکل دوم اینکه کسانی که خاج از کشور زندگی می کردن و می شناختمشون و ازشون پرسیدم گفتن که مدرک مالزی خیلی اینجا معتبر نیست.و این رو هم بگم که هزینه هایی که این شرکت ها می گویند با هزینه هایی واقعی خیلی تفاوت دارند.من این رو از کسانی که توی مالزی درس می خوندند پرسیدم و گاهی این تفاوت حتی تا دوبرابر هم بود.

ولی این رو می دونم که کشور زیبا و تمیز و منظمی هست و مثل هند نیست چون برادر خودم چند ماهی توی این کشور بود و خیلی ازش تعریف می کرد.ولی بازم میشه گفت قسمت نبود البته در مورد این مورد دومی زیاد هم پشیمان نیست که نرفتم.

امیدوارم این پستی که ساعت ۲ صبح داره تموم میشه ، با تمام کم و کسریها و گسستگی هاش بدردتون بخوره .اینقدر الان خسته هستم که دیگه نمیتونم یک بار دیگه بخونمش و غلط های احتمالی اون رو بگیرم ، سعی میکنم فردا بخونمش و تصحیحش کنم.

خیلی طولانی شد. فعلا بای.

ممنون از اینکه خواننده وبلاگ حاضر هستید.در مورد سوالهاتون در خصوص ساعت تشکیل کلاسها باید توضیح بدم که برای لیسانس و فوق لیسانس هر روز از ساعت ۹ صبح تا ۴ عصر کلاس داریم و در برخی از دوره ها حتی در روزهای یکشنبه هم کلاس داریم.

هر جلسه ۱ ساعت هست و از ساعت ۹تا ۱۳ چهار تا کلاس داریم و ۱۳- ۱۳:۳۰ وقت نهار و استراحت است و عصر تا ساعت ۴ هم ۳ تا کلاس دیگه که در برخی گروه ها تعداد کلاسها بیشتر میشه.

در منزل هم حداقل باید ۵ ساعت روزانه درس بخونید ، و الا دچار مشکل میشین.البته یک نکته این هست که درس خوندن در اینجا خودش یک مهارت است و نیمی از درس خوندن ، نحوه درس خوندن هست و نیمی دیگه سواد شما و میزان زمانی که براش میزارین.

در مورد پول پیش خونه هم ، معمولا دو ماه یا سه ماه پول رهن خونه هست مثلا اگر اجاره خونه ماهانه ۲۰۰ تومان هست ، پول رهن ۴۰۰ یا ۶۰۰ تومان خواهد بود و تحت هیچ شرایط نباید بیش از این پول داد.

امیدوارم که این اطلاعات مفید باشه و استفاده کنید.

بامید دیدار - آرش

۱- قیمت کولر آبی:

از ۵۵ تومان شروع میشه ، تا ۱۸۰ تومان که سایزهای بزرگ تر هستند.

۲- کولر گازی :

اینجا کولر کازی ارزون است ولی پول برق ۵ ماهش برابر با خود کولر هست. اینجا کولر گازی اسپلیت حدودا (قیمت دقیقش رو نمیدونم) ۴۰۰تا ۵۰۰ تومان هست ولی ماهانه حدودا ۱۲۰ تومان پول برق باید بدیم.

۳- پنکه سقفی : ارزون ترینش که من بخرم ، حدودا ۹ تومان هست

۴- آبگرمکن ۱۰ لیتری برقی هم ارزون ترینش ۴۰ تومان هست که البته من بخرم

۵- آقا محمد هم در مورد فرش نکته ای رو گفتن که فرش های ۲*۳ که طرح فرش هستند ولی موکت هستند رو من ۹۰۰ روپیه خریدم ولی فکر کنم همونها رو شما ۲۰۰۰روپیه خریدی ، اما مشکل بزرگ اینجاست که خیلی نازک هست و پاهاتون درد میگیره روی اونها. مثل حصیر میمونه.

۶- لامپ ۱۰۰ هزینش ۲۲۰ تومان هست

۷-مهتابی ۴۰ وات قیمتش ۱۰۰۰ تومان است.

امیدوارم که ادامه محاسبات رو انجام بدین و نتیجه گیری خوبی کنید.

از همه کسانی هم که خوندن و نظر دادن ممنونم.

بامید دیدار - بای