امیدوارم که حاله همه خوب باشه. ممنون از همه تبریکات صمیمانه و دوست داشتنی تون و امیدوارم که شما هم در کنار عزیزانتان خوب باشید.

در مورد دوره های زبان ، با توجه به اینکه پذیرش در مقطع لیسانس و فوق لیسانس در دانشگاه عثمان تموم شد ، برای دوره زبان دیگه نمیتونید به فرمولی که قبلا گفتم بیاید ، و باید دوره زبان انگلیسی رو بیاین.

یک توضیح کوچک میدم که امیدوارم به دردتون بخوره

۱- طول این دوره ۸ ماه هست ولی معمولا به ۶ ماه ختم میشه .

۲- فقط دانشجویان خارجی در این دوره ها شرکت میکنند و هندی ها نیستند.

۳- هزینه این دوره ۲۵۰ دلار هست .

۴- برای پذیرش باید از الان اقدام کنید.

۵- مدارک مورد نیاز عبارتند از :ریز نمرات آخرین مدرک تحصیلی + کپی پاسپورت + عکس

۶- زمان شروع کلاسها از حدود ماه آبان و آذر هست.

۷- مدت زمان لازم برای اخذ پذیرش حدودا ۱ ماه هست که سال گذشته رکورد پذیرش ۳ روز و ۶۵ روز شد.برای دو دانشجوی مختلف.برای همین توصیه میکنم که کار رو به تعویق نندازید ، پذیرش و ویزا رو  بگیرید و بزارید کنار ، بعد کارهای دیگه رو انجام بدین ، ولی معمولا عزیزان همه کارا رو میکنند بعد یادشون میاد که اصلا پذیرش نگرفتن ، اینکار رو نکنید چون باعث میشه که خودتون به مشکل بخورید.

پیروز و سربلند باشید.

خدا یار و نگهدار همه شما باشه ۰ آرش

چهارشنبه ۲۲ خرداد ، روز تولد همسرم ، و سالگرد ازدواجمون بود ، شاید یکی از دلایلی که میگم عدد ۲۲ برای من و همسرم خوبه ، همین باشه،  ولی با کمی تاخیر امروز در موردش نوشتم.

امسال دومین سالی بود که دور از خانواده و وطن تولد همسرم و سالگرد ازدواجمون رو جشن گرفتیم. البته یک جشن خیلی خیلی کوچولو برای خودمون به مناسبت یادبود ، که مزین شد به حضور دو تا از دوستان عزیز ، و تماس های تلفنی ، از هند و از ایران.

ما ۵ سال است که ازدواج کردم ، و اقرار میکنم که فقط یک بار ازدواج کردم که به لطف خدا راضی هستیم.

ولی امسال فکر کنم که تولد خودم رو توی ایران باشیم ، روز اول مهر ، روز بازگشایی مدارس مقارن با تولد من هست. پیشاپیش از تبریکات و کادوهاتون ممنونم.

بامید اینکه شاهد مراسم شادی همه شما دوستان گلم در حیدرآباد باشیم ، بدرود.

چند نکته

۱- دوستان عزیز من دفتر هواپیمایی ندارم ، قیمت بلیطها رو هم نمیدونم لطفا به جای اینکه به من ایمیل بدین و قیمت بلیط بپریسد ، یک زنگ به دفاتر هواپیمایی توی شهرتون بزنید و سوال کنید. من اطلاعاتم قدیمی هست و ممکن است که شما دردسر بیفتید ، چون توی ایران هیچی قانون که نداره ، یک وقت دیدی فردا صبح قیمت بلیط ۳ برابر شد.

۲- سوال های مربوط به اینکه شما کی مشمول به خدمت وظیفه هستید هم در صلاحیت من نیست که جواب بدم چون پیرو ماده یک ، به قوانین ایران نمیشه اعتباری کرد.

۳- اگر کسانی ایمیل زدن و جواب دریافت نکردن ، ایمیلهاشون رو  یک بار دیگه تکرار کنند ، چون خیلی وقتها ایمیل ها گم و گور میشه و میره توی شاخه های اسپم و یا اینکه من میخونم ولی یادم میره جواب بدم و میره اون دور دورا و من دیگه نمی بینمشون.

۴-پذیرش کلاسهای زبان کوتاه مدت هم شروع شده ، سعی کنید عجله کنید که باز عقب نمونید ، یادم هست که هفته قبل تا توی بانک شما ها زنگ میزدین و چک و چونه میزدین که تو رو خدا برای ما هم ثبت نام کن و از این حرفا . از الان وقت دارین ، لطفا به فکر من هم باشید ، و کمی زودتر اقدام کنید و مدارک رو ارسال کنید.
۵- من برای یک مرخصی کوتاه مدت میام ایران و دوباره برمیگردم به هند . البته قرار است که حدودا ۵۰ روز دیگه بیام ، بعد از اینکه همه دانشجوها به سلامتی اومدن و جا به جا شدن بعد ، تا الان حدودا ۱۷ ۱۸ نفر اومدن و حدودا ۲۰ ۳۰ نفر دیگه موندن ، ازتون خواهش میکنم که بلیطهاتون رو خیلی دیر نگیرن که من بتونم برم ایران،آخه از الان بلیط گرفتم و  اگر خدا بخواد و اما رضا بطلبه میام به پابوس امام رضا و وطنم و هموطنام.

نگران نباشید چون دوباره بر میگردم و فعلا تا نمیدونم کی ، اینجا هستم.

یادتون باشه برای دکترا برامون دعا کنید. گاهی وقتا با خدا خلوت میکنم ، بهش میگم ، من خیلی به بنده هات کمک کردم ، از بنده هات چیزی نمی خام ، در عوض خودت بهمون کمک کن که بتونیم دکترا رو شروع کنیم و با افتخار تموم کنیم و در خدمت جامعه علمی ایران و دنیا باشیم(من و همسرم).

بامید دیدار.

سلام

این پست رو به توصیه خیلی از دوستان بویژه آقا پیام عزیز نوشتم که البته همه اینها نظر شخصی من و نظرهایی است که در این دو سال دانشجویان از مالزی به من دادن و بازتاب تجربه آنهاست.فقط این پست به شما کمی ایده میده در مورد موقعیت هند ، چون من زیاد در مورد مالزی چیزی نمیدونم و تا الان اونجا نبودم و نمیتونم اونها رو با هم مقایسه کنم ، فقط میتونم کمی توضیح در مورد شرایط موجود هند بدم تا یک ایده در مورداینجا داشته باشید.

هند کشوری هست که بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نفر جمعیت داره و به نظر من بیشترین تعداد دانشگاه های دنیا رو به خودش اختصاص داده ، ما اینجا توی هر کوچه و خیابون تعدادی کالج مهندسی و دانشکده می بینیم که پر از دانشجو هست.

در هندوستان ما دارای سه سطح دانشگاهی هستیم ( به نظر یکی از آقایون پروفسورهای دانشگاه جواهر لعل نهرو)

۱- دانشگاه های IIT

۲- دانشگاه های NIT

۳- سایر دانشگاه ها

دانشگاه های ردیف اول و دوم در دنیا دارای شهرت و آبروی بسیار زیادی هستند و شاید اگر یک روزی اومدین و توی این دانشگاه دیدین که چندین دانشجوی اروپایی و آمریکایی تحصیل میکنند تعجب نکنید ، شهریه در این دانشگاه ها بسیار بالاست و ورود به این دانشگاه ها هم برای هندی ها رویا و برای خارجی ها هم عبور از یک سد بسیار بزرگ هست.

دانشگاه های ردیف سوم هم ، دانشگاه هایی هستند که بیشتر دانشگاه های کشور هند رو تشکیل میدن که این دانشگاه ها توسط یک موسسه ملی ارزشیابی میشن و هر ساله امتیاز میگیرن.شاید خیلی از این امتیازها رو دیده و یا شنیده باشید ، مثلا ۴ ستاره ، ۵ ستاره یا آ رو

این امتیاز ها بر مبنای عوامل بسیار زیادی از جمله

۱- کیفیت مدیریتی

۲- کیفیت آموزشی

۳-کیفیت کار تحقیقاتی

۴- تجهیزات آموزشی و کمک آموزشی

۵- فضای موجود و تعداد کلاسها

۶- تعداد اساتید ، تعداد دانشجویان ، تعداد دانشجویانی که درس ها رو می افتند و خیلی از این چیزها

که بسته به این ها دانشگاه ها ارزیابی میشن.

دانشگاه هایی که حداقل دارای امتیاز ۵ ستاره هستند ، مورد تایید همه دنیا هستند، که تعداد این دانشگاه ها بیش از ۱۰۰ دانشگاه هست.

از اونجاییکه هند کشور بسیار بزرگی هست ، محال ممکن هست که کسی در مورد هند چیزی ندونه ، و  حداقل میدونند که کشوری هستند با شرایط جغرافیایی موجود و جمعیت حاضر و یک چیزهای اولیه دیگه ، که البته اینها در معمولی ترین سطح اطلاعات وجود داره. و اگر کسی کمی بیشتر تحقیق کنه میبینه که هندی ها در زمینه دانش پزشکی ، کامپیوتر و داروسازی بسیار پیشرفته و به نام هستند و کمتر کسی حداقل توی ایران ، از این اطلاعات بی خبر هست.در تمام دنیا هم این اطلاعات وجود داره و کشور هندوستان با توجه به نرخ بالای جمعیتش در بسیاری از محافل علمی هم حضور دارن و یکی از مهم ترین نقاط قوت هندی ها این هست که زبان انگلیسی رو به خوبی بلد هستند و براحتی میتونند با دنیای خارج از هند ارتباط زنده برقرار کنند و توانایی هاشون رو به دیگران نشون بدن.و این باعث میشه که هندی ها رو در همه جای دنیا ببینید.

خیلی از این مطالب شاید ، عیب باشه و کمتر نقاطی رو به عنوان مزیت ببینید. اما لازم است که بدونید که توی حیدرآباد دانشگاه هایی داریم که به دست رییس جمهور آمریکا افتتاح شده که این نشان از روابط بسیار حسنه و صلح آمیز هند و آمریکا هست. و میدونم که همه شما خوانندگان جمله بعد از این رو خودتن بلد هستید ...................................................

شاید نکاتی که شما برای انتخاب کشور مورد نظر برای تحصیل داشته باشید کمی فرق داشته باشه ولی عمدتا به این نکات توجه میکنید

۱- وضعیت آب وهوایی

۲- بهداشت

۳- هزینه های اسکان و تحصیل

۴- اعتبار مدراک در ایران

۵- اعتبار مدارک در دنیا

۶- امنیت

و خیلی چیزها دیگه.

در مورد هر کدوم یک توضیح مختصر و یک مقایسه خیلی کوچک باهاتون انجام میدم.

۱- آب و هوا:

همون طوری که میدونید ، هند یک شبه جزیره هست ، و دارای وسعت طولی بسیار زیادی هست و تقریبا میشه گفت دارای هوای معتدل و رو به گرم هست. ما سرمای زیادی در هند نداریم ، و اگر داریم ، فقط به کشمیر و کشورهای شمال شرقی بر میگرده که معمولا در اونجا دانشگاه نداریم.این روزها بیشتر شهرهای دانشجویی رو ، پونا ، بنگور ، حیدرآباد ، میسور و... تشکیل دادن که معمولا دارای آب و هوای خوبی هستند. آب و هوا در پونا و میسور به دلیل اینکه قالب روستایی دارن ، بسیار خوب و مناسب هست ، اما از امکانات شهری خوبی برخوردار نیستند ، بویژه شرایط فعلی که در اونجا در خصوص تعداد دانشجویان ایرانی و کیفیت شخصیتی این دسته از عزیزان کمی قالب اونجا رو خراب کرده و دیگه به کسی توصیه نمیشه که به این دو مرکز آموزشی مراجعه کنه.

شهرهایی مثل بنگلور و حیدرآباد هم از لحاظ مدرنیته ، میشه گفت شهرهای خوبی هستند و فکر میکنم که بویژه حیدرآباد تا چندسال آینده گوی سبقت رو از لحاظ تکنولوژی شهری و ساخت و ساز از ایران و خیلی از کشورهای در حال توسعه و یا حتی توسعه یافته برباید ، چرا که سرمایه گذاری های وحشتناک خارجی در هند ، باعت رشد و توسعه بی نظیری شده.

در بنگلور و حیدرآباد دارای مشکل آب و هوایی نیستیم و حداکثر گرمای هوا ۳ ماه هست و حداکثر درجه هوا به ۳۹ درجه تا ۴۰ درجه در اوج گرمای روز میرسه.

۲- بهداشت

خوب ، خیلی ها از شما فکر میکنید که هند ، مثل یک جنگل میمونه و این کاملا اشتباه هست. البته ما هند هم داریم که شبیه جنگل باشه ، اما گذر ماها به اون شهرهایی که مردمش مثل جنگلی ها هستند نمیخوره ، جالبی داستان هم همین است ، در هند همه چیز در کنار هم هستند.

به نظر من ، حیدرآباد ، یکی از شهرهای نمونه در تمیزی در هند هست ، که البته در طی ۲ سال گذشته دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده و در حال حاضر به سرعت در حال ساخت و ساز شهری هست و مطمین هستم که بعد از گذشت ۲ سال شهری با چهره بسیار متفاوت خواهد شد.

این شهر در روز ۵ بار جارو میشه ، اما ماشا الله مردم کم که نیستند ، مردمی که از لحاظ سطح فرهنگی کمی ضعیف هستند ، البته اون هم به این دلیل که ، حیدرآباد مرکز استانی هست که حدودا ۲ برابر جمعیت کل ایران هست ، حیدرآباد مرکز استان آندراپرادش هست که ۱۲۰ میلیون نفر جمعیت داره ، و مردم از تمام نقاط استان برای انجام کارهای اداری به این شهر میان ، و بدلیل نرخ زیاد کار ، مهاجرین بسیار زیادی رو به خودش تخصیص داده ، گفته شده که این شهر ۷ میلیون جمعیت ثابت داره ، اما شما هیچ وقت کمتر از ۱۲ میلیون نفر جمعیت در شهر ندارین ، که خوب حدودا ۵ تا ۶ میلیون نفر اونها از شهرها و اکثرا از روستاهای دیگه اومدن که متاسفانه شرایط شهر نشینی رو نمیدونند و رعایت نکات بهداشتی رو نمیکنند ، لیوان چایی که میخورن ، تا پوست میوه و .... همه رو وسط خیابون رها میکنند و هیچ کس هم به اونها اعتراض نمیکنه و فقط کارگران شهرداری اونها رو جارو میکنند.

اما در خیابونهای اصلی شهر شما کمتر اتفاق میافته که با کثیفی و یا موارد غیر بهداشتی مواجه بشید ، البته اون دوستانی که کمی تی تیش هستند ، ممکن هست که یادشون بره ، که توی استانهای عزیزمون چه خبر هست و مردمی که زیر پاهاشون بشکه های ۱۴۰ دلاری هست ، چه امکانات ضعیف رفاهی دارن ، و بگن که حیدرآباد کثیف است ، ویشششششششش.

اما اگر کمی منطقی به داستان نگاه کنیم ، و خارج از هرگونه تعریف یا تخریب ، با چشمانی واقع بینانه نگاه کنیم ، حیدرآباد وبنگور شهرهایی نیسنتد که بگیم کثیف هستند و ما نمیتونیم توش درس بخونیم و یا از این حرفا.

۳- هزینه های زندگی و تحصیل

در این مورد هم که حرف زیاد به میون اومده و پست در این موارد زیاد نوشتم ، الان میشه گفت که هزینه های زندگی برای یک دانشجو ، به شرطی که دانشجویی زندگی کنه  حدودا بین ۲۵۰ تا ۳۵۰ تومان خواهد بود ، که اگر بتونه خونه رو با یک نفر اشتراک کنه ، یعنی دو نفر توی یک خونه زنگی کنند ، این هزینه تا ۲۰۰ تومان کاهش پیدا میکنه.

برای یک زوج بدون بچه هم ، هزینه زندگی اینجا حدودا ماهانه ۴۰۰ تا ۴۵۰ تومان بیشتر نخواهد بود.که در مقایسه با ایران عزیزمون بسیار مناسب هست.

هزینه های تحصیل هم که معرف حضورتون هستند، به پست های قبلی مراجعه کنید تا ببینید.

در مجموع هزینه های تحصیلی هم نسبتا مناسب و منطقی هستند.

۱- رشته های علوم انسانی در مقطع لیسانس ۲۵۰ دلار در سال ./ کارشناسی ارشد ۱۰۰۰ دلار

۲- رشته های علوم پایه ، در مقطع لیسانس ۳۵۰ دلار در سال . / ارشد ۲۰۰۰ دلار در سال

۳- رشته های مهندسی ، در لیسانس ۳۰۰۰ دلار و فوق لیسانس ۴۵۰۰ دلار

پزشکی حدودا از ۵۰ میلیون شروع میشه و دندان هم از ۳۵ میلیون.

۴- اعتبار مدراک در ایران

دانشگاه های که دولتی هستند و مورد تایید وزارت علوم هند هستند ، به شرطی که دارای ارزیابی موسسه ملی نک باشند ، در لیسانس مورد تایید هستند و در مقطع کارشناسی ارشد هم دانشگاه های ۵ ستاره به بالا که میشه گفت بخش زیادی از دانشگاه ها رو به خودش اختصاص داده و در نتیجه ما مشکل پذیرفته بودن و اعتبار در ایران رو نداریم.

۵- اعتبار مدارک در خارخ از کشور ایران

مدارک دانشگاه های هند در خارج از ایران و هند هم مورد تایید هست و سخت گیری های وزارت علوم هم در اونجا وجود نداره ، دانشگاهی که مورد تایید هند باشه و در سطح خود هند دانشگاه خوبی باشه به راحتی قابل ارزیابی قرار میگریه و اینکه کلا دانشگاه های کشورهای دیگه ، مدارک هند رو خیلی مثبت ارزیابی میکنند.

۶- امنیت:

در این مورد هم که یک پست کاملا طولانی نوشتم که اگر نخونیدن ، توصیه میکنم که حتما مطالعه کنید.

ما هیچ مشکل امنیتی اینجا نداریم ،و هیچگونه حس ناسیونالیستی هم در بین هندی ها وجود نداره و خارجی ها کاملا محترم و محبوب هستند ، و هیچگونه حس منفی به اونها وجود نداره ، مردم خونگرم و مهربونی هستند (معمولا) و بی آزار. از نظر فساد اجتماعی هم در مقایسه با کشور اسلامی عزیزمون ایران ، مشکل فساد احتماعی دیده نمیشه. چه برای دخترخانم ها و چه برای آقا پسرها

اعتیاد هم اینجا اصلا خبری نیست ، شاید تا الان من یک بار هم نشنیدم که کسی تریاک ، هرویین و یا از این چیزها استفاده کنه.

بیشترین و بدترین ماده مخدر اینها ناس هست که ایرانی ها هیچ وقت به همچین چیزی گرفتار نمیش ، چون اصلا ارزش گرفتاری رو ندراهالبته من تا الان هیچ کدوم از این زهر ماری ها رو امتحان نکردم که بتونم بیشتر براتون توضیح بدم.(خدارو شکر)شما هم یاد نمیگیرن.

نکته دیگه ای که شاید ۹۹ درصد شما توی ایمیلهاتون میپرسین این هست که آیا میشه از دانشگاه های هند به کانادا ، استرالیا و انگلیس و آمریکا رفت یا نه؟

در جواب باید بگم که در این مملکت هر ساله ۲ تا ۳ بار از دانشگاه های این ۴ کشور به این شهر ها میان و مدارک دانشجوها رو دریافت میکنند و همونجا بهشون پذیرش میدن. مثلا دانشگاه های از کانادا میان ، مدارک رو همونجا ارزیابی میکنند و در صورت داشتن شرایط همونجا بهشون پذیرش میدن و میرن برای ادامه تحصیل.که شاید بگم این نکته یکی از مهمترین مزایا و امکانات موجود در هند هست ، کافیه شما هر روز روزنامه رو بخرید و توش یک نظر بندازید ، محال ممکن اس که چیزی درمورد تحصیل در امریکا یا انگلیسی و یا کانادا نبینید.براحتی دانشجویان هندی دارن میرن اونجا ، بصورت کیلویی.فقط شما باید مدرک زبان رو بگیرین که دیگه مشکلی نداشته باشید.داشتن نمرات خوب ومعدل بالا هم توصیه میشه که بتونید راحت تر اقدام کنید.

و اما چیزهای که در مورد مالزی شنیدم :

۱- کشوری کوچک هست دارای درصد زیادی مسلمان.

۲- شهر کوالالامپور که پایتخت این کشور هست شهری هست که دارای امکانات شهری بسیار خوب هست و حتی بهتر از هند . از نظر حمل و نقل و ترافیک مشکلی ندارن.

۳- هزینه های اقامت حدودا ماهانه ۵۰ تا ۱۰۰ تومان از اینجا بیشتر هست.

۴- هزینه تحصیل کمی گرون تر هست.

۵- نکته مهم این هست که در مالزی فقط ۳ تا دانشگاه هست که عزیزان هموطن میتوند درا ون تحصیل کنند که بزرگترین اونها ، دانشگاه ام ام یو هست .این در حالی هست که دانشگاه عثمان در حیدرآباد جز ۱۰ دانشگاه بزرگ دنیا هست و تعداد دانشجویان این دانشگاه حدودا ۵ میلیون نفر هست !!!!!!!!کمی عجیب است نه؟؟؟ولی واقعی هست. این دانشگاه بیش از ۱۰۰۰ تا کالج در استان آندرا پرادش داره.

در مجموع ، نظر شخصی من این هست ، با توجه به چیزهایی که از کوالالامپور شنیدم ، هیچ مزیت خاصی وجود نداره که کشوری مثل هند رو بزاریم و بریم مالزی ، هند ارزون تر هست و مدارکش هم به مراتب معتبر تر از مالزی.

این مطلب هم که در ادامه به رنگ آبی مینویسم از دستوشته های آقا پیام هست که با ذکر منبع گذاشتم:

البته این رو هم بگم که یک معایبی هم دانشگاههای مالزی دارند درسته که مدرک زبان نمی خواهند ولی شما باید مدرک زبان رو توی همون ترم اول در کنار درسهای دانشگاه بگیری و گرنه از ترم دوم تا مدرک زبان ارائه ندید حق ادامه تحصیل ندارید.مشکل دوم اینکه کسانی که خاج از کشور زندگی می کردن و می شناختمشون و ازشون پرسیدم گفتن که مدرک مالزی خیلی اینجا معتبر نیست.و این رو هم بگم که هزینه هایی که این شرکت ها می گویند با هزینه هایی واقعی خیلی تفاوت دارند.من این رو از کسانی که توی مالزی درس می خوندند پرسیدم و گاهی این تفاوت حتی تا دوبرابر هم بود.

ولی این رو می دونم که کشور زیبا و تمیز و منظمی هست و مثل هند نیست چون برادر خودم چند ماهی توی این کشور بود و خیلی ازش تعریف می کرد.ولی بازم میشه گفت قسمت نبود البته در مورد این مورد دومی زیاد هم پشیمان نیست که نرفتم.

امیدوارم این پستی که ساعت ۲ صبح داره تموم میشه ، با تمام کم و کسریها و گسستگی هاش بدردتون بخوره .اینقدر الان خسته هستم که دیگه نمیتونم یک بار دیگه بخونمش و غلط های احتمالی اون رو بگیرم ، سعی میکنم فردا بخونمش و تصحیحش کنم.

خیلی طولانی شد. فعلا بای.

ممنون از اینکه خواننده وبلاگ حاضر هستید.در مورد سوالهاتون در خصوص ساعت تشکیل کلاسها باید توضیح بدم که برای لیسانس و فوق لیسانس هر روز از ساعت ۹ صبح تا ۴ عصر کلاس داریم و در برخی از دوره ها حتی در روزهای یکشنبه هم کلاس داریم.

هر جلسه ۱ ساعت هست و از ساعت ۹تا ۱۳ چهار تا کلاس داریم و ۱۳- ۱۳:۳۰ وقت نهار و استراحت است و عصر تا ساعت ۴ هم ۳ تا کلاس دیگه که در برخی گروه ها تعداد کلاسها بیشتر میشه.

در منزل هم حداقل باید ۵ ساعت روزانه درس بخونید ، و الا دچار مشکل میشین.البته یک نکته این هست که درس خوندن در اینجا خودش یک مهارت است و نیمی از درس خوندن ، نحوه درس خوندن هست و نیمی دیگه سواد شما و میزان زمانی که براش میزارین.

در مورد پول پیش خونه هم ، معمولا دو ماه یا سه ماه پول رهن خونه هست مثلا اگر اجاره خونه ماهانه ۲۰۰ تومان هست ، پول رهن ۴۰۰ یا ۶۰۰ تومان خواهد بود و تحت هیچ شرایط نباید بیش از این پول داد.

امیدوارم که این اطلاعات مفید باشه و استفاده کنید.

بامید دیدار - آرش

۱- قیمت کولر آبی:

از ۵۵ تومان شروع میشه ، تا ۱۸۰ تومان که سایزهای بزرگ تر هستند.

۲- کولر گازی :

اینجا کولر کازی ارزون است ولی پول برق ۵ ماهش برابر با خود کولر هست. اینجا کولر گازی اسپلیت حدودا (قیمت دقیقش رو نمیدونم) ۴۰۰تا ۵۰۰ تومان هست ولی ماهانه حدودا ۱۲۰ تومان پول برق باید بدیم.

۳- پنکه سقفی : ارزون ترینش که من بخرم ، حدودا ۹ تومان هست

۴- آبگرمکن ۱۰ لیتری برقی هم ارزون ترینش ۴۰ تومان هست که البته من بخرم

۵- آقا محمد هم در مورد فرش نکته ای رو گفتن که فرش های ۲*۳ که طرح فرش هستند ولی موکت هستند رو من ۹۰۰ روپیه خریدم ولی فکر کنم همونها رو شما ۲۰۰۰روپیه خریدی ، اما مشکل بزرگ اینجاست که خیلی نازک هست و پاهاتون درد میگیره روی اونها. مثل حصیر میمونه.

۶- لامپ ۱۰۰ هزینش ۲۲۰ تومان هست

۷-مهتابی ۴۰ وات قیمتش ۱۰۰۰ تومان است.

امیدوارم که ادامه محاسبات رو انجام بدین و نتیجه گیری خوبی کنید.

از همه کسانی هم که خوندن و نظر دادن ممنونم.

بامید دیدار - بای

سلام

چند وقت است که میخام چندین نکته رو به شما یادآوری کنم که به یاد داشته باشید.

دانشجویان عزیز بویژه اون دسته از عزیزانی که در دانشگاه جواهر پذیرفته شدن ، دقت کنند که رفتارهای شما خیلی خیلی مورد دقت و ریز بینی قرار خواهد گرفت فقط من چندتا نکته که در حال حاضر مورد نظر دارم رو به شما تذکر میدم تا انشا ا... دچار مشکل نشید

۱- مهمترین چیز ، لباس و پوشش و آرایش شما در محیط دانشگاه هست. اینجا ما ۱۰۰٪ آزادی داریم اما یک چیزهایی توی این شهر عرف شده که باید کمی به اونها دقت کرد ، بعنوان مثال ، برای آقایون ، پوشیدن شلوارک اصلا ایرادی نیست ، اما در محیط دانشگاه پوشیدن شلوارک اصلا چهره خوبی نداره و باعث میشه که در نحوه برخورد اساتید و مسئولین دانشگاه با شما تاثیرات منفی رو بزاره که این تاثیرات نه تنها برای خود شخص هست بلکه تمام دانشجویان عزیز رو تحت تاثیر خودش قرار میده، همچنین امیدوارم که خانمهای عزیز هم دقت کنند تا جاییکه امکان داره ، در نحوه پوشیدن لباسهاشون دقت کنند ، لباس کوتاه ، خیلی نازک ، چسب و تن نما در اینجا مرسوم نیست ، و حدالامکان سعی کنید در محیط دانشگاه کمی به این نکته بیشتر اهمیت بدین ، مثلا من شنیدم که توی پونا بعضی از دخترخانمهای عزیز ، با لباسهای آستین رکابی به دانشگاه میرن که با اعتراض مسئولین و خانواده های دانشجویان هندی مواجه شده و باعث توهین های زیادی به همه ایرانیها شده.لذا در نحوه لباس پوشیدن خیلی دقت کنید.پوشیدن شلوار لی پاره ، دیگه الان فکر نمیکنم مد باشه ، و کسی اینجا با اون وضعیتی که ایرانیها می پوشن ، شلوار نمی پوشن ، لذا لطف کنید و شلوارهای پاره رو برای مکان های تفریحی بزارید و حدالامکان در کلاسها و محیط دانشگاه با لباسهای رسمی تر و مناسب تر شرکت کنید.

۲- آرایش مو ، و ریش و سبیل آقایون هم خیلی خیلی مهم است ، ازتون خواهش میکنم اونطوری خودتون رو پیرایش کنید که شایسته اسم ایرانی باشه.بلند کردن مو ، بافتن ، و .... کمی قدیمی شده.

۳-خانمهای عزیز باید بدونند که اینجا کسی با آرایش به دانشگاه نمیره ، البته این دلیل نمیشه که شما هم بخواید بدون آرایش و نامرتب به دانشگاه برید ، اما در نحوه آرایش کردن هم دقت کنید ، طوری باشه که شایسته یک دخترخانم دانشجوی خارجی باشه.

۴- نحوه خندیدن و صحبت کردن ، بویژه در اتاقهای انتظار ،برای ملاقات با اساتید و مدیران گروه ، من تا الان دو سه بار دیدم که دوستان عزیز ، در حالیکه دارن با موبایلشون صحبت میکنند ،رفتارها و قهقهه های بسیار وحشتناکی می کنند که اصلا وجهه جالبی نداره، سعی کنید در عین متانت و سنگینی با لبخندها و خنده های مناسب با دوستانتون و یا تلفن مکالمه کنید.

۵- سعی کنید همیشه خندان باشید ، و از  جملات محترمانه برای خطاب کردن دوستان و هم کلاسیهای ایرانی و هندی خودتون استفاده کنید.

۶-حضور و غیاب از نکاتی هست که در اینجا خیلی دقت میشه و کمی سخت گیر هستند ، در جریان باشید که خدای ناکرده اگر غیبت زیاد داشته باشید ، شما رو از شرکت در آزمون محروم میکنند و این باعث میشه که شما یکسال مردود بشید.

۷-سعی کنید کسی رو مسخره نکنید و در زمانیکه دارین با هندی ها صحبت میکنید ، کاملا از رفتارهای موزون و حرکات مناسب برای برقراری ارتباط استفاده کنید

۸- حدالامکان سعی کنید ، وارد جزئیات مذهبی نشین ، مگر خیلی دوستانه و بی منظور و سعی کنید خدای ناکرده به کسی توهین نشه که دچار مشکل بشید.

۹- اجازه ندین ، با برخوردهای نامناسب خودتون ، کسی مجال یافتن بی احترامی به شما رو بکنه. هر کاری که با شما میکنند ، دقیقا بازتاب کاری هست که خودتون کردین.

۱۰-در نحوه ارتباط با یکدیگر خیلی محتاط باشید ، خدای ناکرده ، دستانی که برای دوست دختر و دوست پسر ایرانی در دانشگاه عثمان اتفاق افتاد اینجا اتفاق نیفته ، البته خوشبختانه ما تعداد دانشجویان متاهلمون خیلی زیاد هست و دانشجوی مجرد خیلی کم داریم ، بویژه دانشجوی مجرد خانم ، ولی با همه این اوصاف ، سعی کنید که کمی منطقی حرکت کنید و از فضای بد و نامناسب ایران که رها شدید ، سعی کنید که دوباره این فضا رو به اون شکل درنیارید.

چند روز پیش برای انجام کاری به دفتر دانشجویان خارجی دانشگاه عثمان رفتم ، دوتا دختر خانم جوان ، مشغول صحبت با یک آقاپسر بودن ، که متاسفانه این آقای محترم ، با کمال ... دخترخانمها رو منحرف میکرد به اینکه اگر شما اینجا باشید و دیسکو و نایت کلوب نرید ، اصلا بودنتون تو هند بی فایده هست ، و من الان معتاد دیسکو شدم و اگر هفته ای یکبار دیسکو نرم ، اون یکشنبه تموم نمیشه.دخترخانمهای بیچاره هم میگفتند که ما پدر و برادرمون هم که اومدن اینجا دیسکو نرفتیم ، ما اومدیم اینجا درس بخونیم ، ولی متاسفانه ایشون نمیدونم به چه قصد و هدفی تلاش میکرد تا این دخترخانمها رو متقاعد کنه که هفته ای یکبار به دیسکو برن.امیدوارم که دخترخانمهای عزیز ، گول این دسته از جوانهای بی عقل رو نخورن.

۱۱-از تلاش برای تقلب کردن در محیط آزمون جدا بپرهیزید ، چون ممکن است که دیگه شما نتونید اینجا درس بخونید ، و شما رو از ادامه تحصیل محروم کنند ، اینجا با تقلب خیلی وحشتناک برخورد میکنند و اساتید خودتون و کارمندان دانشگاه خودتون سر جلسه امتحان نیستند که بخواند به شما رحم کنند ، در روزهای آزمون بطور کاملا اتفاقی کسانی از مرکز آزمون کل دانشگاه بطور سرزده وارد میشن و چنانچه احساس کنند که محیط آزمون ، مناسب نیست و دانشجویان در حال تقلب هستند ، بلافاصله آزمون رو کنسل میکنند و باعث میشه که شما در فارغ التحصیلیتون دچار مشکل بشید ، همچنین اگر ببینند که کسی در حال تقلب هست ، برگه اون رو پاره میکنند و اگر از کسی تقلب بگیرند ، یک ترم تمامی نمراتش رو صفر میدن که این خیلی جریمه سنگینی هست که هیچ آدم عاقلی این کار رو نمیکنه.

فعلا تا همینجا مطالعه کنید ، بدونید که نظرهاتون برای من خیلی مهم است و کمک میکنه که بتونم مطالب مفیدتر و بهتری رو براتون بنویسم.

در ضمن اگر به کسی جسارتی شد ،از همه شما عذر خواهی میکنم ، بویژه اینکه در ایران موی بلند هنوز برای آقایون هست ، اما بازهم نحوه آرایش کردن و پیرایش کردن اون خیلی مهم است ، مثلا همین آقا سعید گل ما ، موهاش بلند است ، البته نه خیلی ، ولی کالا ساده ، مناسب و مرتب که هیچگونه توهینی برای هیچ گونه انسانی نیست ، منظورم از نوشتن پست فوق این بود ،که محیط مناسب تر و مطلوب تری برای شما ایجاد کنم.

بامید دیدار-بای

دوستان عزیز ، امیدوارم که حال همگی خوب باشه. طی چند روزه گذشته چندین نفر به من اطلاع دادن که وبلاگهایی تحت عناوین تحصیل در هند و ... راه اندازی شده که کاملا مطالب نگارش شده توسط من رو در وبلاگهاشون کپی برداری کردن که از همینجا از همه این عزیزان درخواست میکنم ، مطالبی رو که از وبلاگ من برداشتن همه رو حذف کنند و یا مطالب رو با ذکر منبع و ذکر آدرس بنویسند.

تحت هیچ شرایط کسی مجوز کپی برداری از محتویات این وبلاگ رو نداره و چنانچه کسی اینکار رو برای کمک به هنوطنان میکنه باید حتما آدرس وبلاگ و نام نویسنده رو درج کنه.

بعنوان مثال وبلاگ ... از دسته وبلاگهایی هست که کاملا مطالب رو بدون ذکر منبع کپی برداری کرده و من از ایشون خواهش میکنم که اینکار رو ادامه ندهید.

خدای ناکرده سوی تفاهمی پیش نیاد که من دوست ندارم کسی اینجا به هموطنامون کمک کنه ، نه اصلا اینطوری نیست ، ولی سعی کنید مطالب رو خودتون جمع آوری کنید و ذکر کنید. چون من مطالب رو اونطوری که می بینم و میتونم انجام بدم ، مینویسم . بعنوان مثال اگر می نویسم که لیست مدارک جهت کارشناسی ارشد فلان است و فلان ، ممکن است که اگر شخص دیگری بخواد اقدام کنه به چندین مدرک دیگه هم احتیاج داشته باشه. یک مثال کاملا واضح این هست که من دو سال است که تعداد زیادی پذیرش از عثمانی گرفتم ، و با توجه به اینکه امسال تمامی کارمندان بخش دانشجویان خارجی عوض شدن ، برای همین اونها خیلی چیزها رو نمیدونند ، و ممکن است که شما رو راهنمایی اشتباه بکنند ، وقتی من میرم ، اونها فقط مدارک رو از من میگیرن ، و هیچ کاری ندارن که من چی میدم و چی نمیدم ، چون با قسمت کارمندان بالارتبه در ارتباطم و قبل از اینکه بخوام دانشجویی رو ثبت نام کنم ، حتما با اونها هماهنگ میکنم که در مسیر پذیرش دچار مشکل نشه، و این ممکن است که توسط افراد تازه وارد انجام نشه. پس ازتون برادرانه و دوستانه خواهش میکنم ، حتما روی توانایی های شخصی خودتون مطالب رو بنویسید ، اگر بعنوان مثال فردا دانشگاه عثمان پذیرش هاش رو می بنده ، من میتونم با سه روز تاخیر هم مدارک رو تحویل بدم ، ولی قطعا کس دیگری نمیتونه ، چون راحش رو بلد نیست و یافتن این راه ها هم زمان میبره و مستلزم کمی تجربه است.

نکته دیگه این هست که ، دوستانی که میخان برای هموطنان کار مثبتی انجام بدن ، باید دقت کنند که اول صبر کنید ، حداقل کمی جا بیفتید ، بعد شروع به نگارش وبلاگ کنید ، چون قدرت نوشتن شما ، نشانه ای از توانایی های شخصی شما برای کمک به دیگران هست و این میتونه رمز موفقیت شما باشه ، اینکه کسی بیاید وبلاگ من رو کپی کنه ، هنر نیست ، هر کسی میتونه اینکار رو بکنه ، فقط باعث اطلاف وقت و انرژی خود و دیگران میشه ، چون اگر خدای ناکرده در مسیر کاری دچار اشتباهی بشه ، عواقب بدی ، پیش رو خواهد بود ، و همچنین ممکن است که اون دانشجو هم یک سال از عمرش رو هدر کنه و نتونه تحصیلش رو شروع کنه.

همونطوری که خدا به من در انتخاب دانشجو برای پذیرش در این شهر کمک کرده ، امیدوارم که به شما هم کمک کنه ، تا محیط شهر حیدرآباد ، محیط بسیار مناسب تحصیلی و آموزشی باشه برای همه کسانی که قصد تحصیل در حیدرآباد رو دارن و از همینجا از تمام کسانی که قصد دارن به خاطر موارد حاشیه ای به حیدرآباد بیان ، درخواست میکنم که اینکار رو نکنید و اجازه بدین تا اینجا یک محیط خوب و بستر آموزشی مناسب برای دانشجویان ایرانی مشتاق به علم باشه ، و از همینجا از همه عزیزان دانشجو ، درخواست میکنم که نسبت به همدیگه بی تفاوت نباشن ، و چنانچه مورد غیر اخلاقی و ... مشاهده کردن ، مراتب رو بلافاصله به قسمت دانشجویی سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در حیدرآباد واقع در خیابان ۱۰ - بانجارا هیلز اعلام کنند و خودشون شخصا به دانشجوی خاطی تذکرات لازم رو بدن ، تا انشا ا... خدای ناکرده ، مشکلی در این بین ایجاد نشه، و همه بتونند به طور سالم و مناسب ادامه تحصیل بدن ، قرار هست که یک انجمن دانشجویان ایرانی در دانشگاه چواهر تشکیل بشه که با حمایت های مقامات مسئول ، کسی خدای ناکرده مشکلی در مسیر آموزشی ایجاد نکنه.

اگر فقط یک مورد دانشجوی نامناسب در یک دانشگاه وارد بشه ، آبرو و حیثیت همه دانشجویان اون دانشگاه رو به خطر میندازه ، لذا به این مهم ، توجه کنید و مراقب رفتارهای شخصی خودتون باشید.

بامید موفقیت شما در همه جای دنیا

دوست دار شما - آرش

امیدوارم که حال همگی خوب باشه.یک نکته خیلی مهم رو میخاستم به شما متذکر بشم و اون اینکه اون کسانیکه بصورت غیر مستقیم وارد حیدرآباد میشن ُ مثلا اونهاییکه با شرکت قطر یا کویت دارن میان حیدرآباد مجبور هستند که یک سفر به قطر یا کویت کنند و بعد بیاین حیدرآباد . این بین ممکن هست که پرواز دوم کنسل بشه و یا تاخیر کنه و  من از شما خواهش میکنم که حتما در صورتیکه همچین اتفاقی افتاد به من خبر بدین ُ یا تلفن بزنید یا از طریق کافی نت های فرودگاه خبر بدین . من قبل از اینکه بیام فرودگاه حتما ایمیل زو چک میکنم که اگر شما پروازتون کنسل شده بود نیام.و مثل امروز بی حهت ۱۰۰ کیلومتر تا فرودگاه و مجدد برکشت به خونه نداشته باشم.لطفا همکاری کنید ُ تا بتونم به همتون خدمات خوبی رو بدم.چون تقریبا دارین روز در میون میاین و دقت کنید که من بتونم زنده بمونم و به شما خدمات لازم و راهنمایی های لازم رو بدم.

 چون امروز پرواز شرکت کویتی از کویت به حیدرآباد کنسل شد و برای فردا صبح  مجددا من باید برم فرودگاه که این کمی دشوار هست بویژه اینکه ساعت ۴ و ۵ صبح پرواز می شینه.

ممنون از لطف همه شما

آرش

اون دسته از عزیزانی که در تکاپو برای ثبت نام در دانشگاه عثمان هستند ، بدونند که فقط تا پنجشنبه ۳۱ ماه می ۲۰۰۸ (حدودا ۱۱ خرداد ) فرصت برای اقدام کردن هست.یعنی اینکه شما باید تا چهارشنبه مدارک رو به دست من برسونید ، تا من پنجشنبه ثبت نام کنم.

یادتون نره که فرصت تا سال آینده دیگه بدست نمیاد و باید یکسال منتظر بمونید.چنانچه هنوز در تهیه مدارک دچار مشکل هستید ، ایمیل نزنید ، تلفن بزنید تا راهنمایی کنم ، چون ایمیل دیگه الان جوابگو نیست ، و اینکه تا من ایمیل شما رو جواب بدم یکروز حداقل وقت گرفته میشه.تلفن هم که همون تلفن قبلی هست ۰۰۹۱۹۹۸۹۴۳۴۳۰۱

بامید دیدار.

برای اینکه مدارک به ترجمه رسمی برسن ، باید حتما مدارک دانشگاهی توسط سازمان مرکزی دانشگاه تایید بشن و مدارک دبیرستان باید ممهور به مهر مدرسه و آموزش و پرورش ناحیه باشه.

وزارت امور خارجه بعد از ترجمه باید مدارک رو تایید کنه.

پیروز باشید

از همه نظرهاتون ممنونم .آقا پیام هم که ما رو همیشه شرمنده میکنه .ولی اینقدر خسته هستم که نمیتونم حتی یک جمله درست بسازم .

در مورد زبان انگلیسی فقط باید بگم که اینجا ارشد و دکترای اون موجود هست و گرایش ادبیات انگلیسی هم هست.

کارشناسی ارشد زبان فارسی هم هست ولی بعد از فارغ التحصیلی گویا باید توی ایران امتحان بدین.

دعا کنید که خدا کمکمون کنه و بتونیم زود کارهای بندگان دانشجوی خدا رو اینجا انجام بدم و بتونم به شما بیشتر سر بزنم و بیشتر براتون اطلاعات بزارم.

بامید دیدار

بای

انشا ا... که حال همگی خوب باشه.

من متاسفانه اصلا خوب نیستم سیستمم ویروسی شده  یک ویروس وحشتناک که باعث شد ویندوز اورجینال نوت بوکم از بین بره .این گریه واقعا از ته دلم بود.البته نگران نباشید سعی میکنم سریع یک کاریش بکنم.الان که ساعت ۱ بامداد روز سه شنبه هست یک ویندوز همینطوری نصب کردم و در حال آپ کردن آنتی ویروس هستم که ویروس رو بکشم ولی کمی طول میکشه.

برای همین فرصت نشد که بتونم نظرها رو جواب بدم و تشکر کنم از این همه لطف شما.

نیمه شب امشب اولین گروه مسافران ایرانی از طریق شرکت هواپیمایی کویت به اینجا میرسن و من بیچاره باید ساعت ۳:۳۰ برم که ۴:۱۵ برسم به فرودگاه . با ماشین نمیرم چون کمی سخت است برای همین یک ماشین بوک کردم که ساعت ۳:۳۰ بیاد اینجا  امیدوارم که این هندی های خونسرد به موقع برسن و این چهار نفر اذیت نشن من نمیدونم این شرکت کویت مریض است مثل آدم ساعتهای پروزازش رو تنظیم نمیکنه.آخه کجای دنیا یک مسافر ساعت ۴ صبح میرسه به یک کشور دیگه.اونهم تازه یک پرواز بین المللی.این عربا هم دیگه آخرش هستند ها.

دو تا از پسرهام هم که زدن زیر حرفاشون و رفتن ایران منظورم همین سعید وامیر است امروز رفتن ایران و از اونجاییکه خدا میخواست دلشون رو بسوزونه امروز یک بارونی اومد در حد جهانی . منم نامردی نکردم ساعت ۸ صبح زنگ زدم بهشون توی بمبئی و کلی دلشون رو سوزوندم تا یادشون باشه دوباره اینکارا رو نکنن و بابای پیرشون رو تنها نگذارن(نمیدونم غلط املایی هم دارم یا نه.اینقدر که فارسی نمی نویسم یادم رفته).

خبر دیگه هم اینکه چند تا نامه پذیرش دانشگاه عثمان و جواهر هم آماده شده که انشاا... فردا ارسال میشه.اون کسانی که نگران بلیطهاشون هستند نگران نباشید انشا ا... تا سه چهار روز دیگه نامه ها میرسه به ایران.

دعا کنید که کامپیوترم درست بشه و ویندوزم برگرده و الا هیچی دیگه.

بامید دیدار- اینقدر خسته ام که نمیدونم سر و ته جمله هام رو چطوری ببندم.

یک بار دیگه هم از نظرهای قشنگ و خوبتون ممنونم.